|
Nikki en Tosca samen in herfstsfeer |
Moeder en dochter; altijd dicht bij elkaar in de buurt. |
|
Samen in de werpkist; groot genoeg voor twee! Peter heeft de webcam weer aan de praat gekregen, dus ik heb goede hoop dat we straks weer 'live' verbinding hebben vanuit de kraamkamer. |
Tosca heeft donderdagavond haar tweede en laatste Herpes enting gehad en de dierenarts heeft haar nog even helemaal nagekeken. Ze is nog steeds fit en in goede gezondheid. |
|
Vrijdag 31 oktober: Ons zwangere hangbuikzwijntje. Nog 2 weken.
|
|
|
Gisteren heb ik 12 gekleurde lintjes gekocht voor de puppies. Zou dit genoeg zijn? |
Donderdag 12 november: Tosca is vandaag 58 dagen drachtig. De laatste loodjes! Het kost me steeds meer moeite om haar zover te krijgen dat ze haar eten opeet. Die enorme buik begint haar duidelijk in de weg te zitten. |
|
Vrijdag 14 November 2009: de bevalling is in aantocht Donderdagnacht zijn we een paar keer eruit gegaan om te kijken hoe het met Tosca ging en we hadden de laptop naast ons bed staan om haar via de webcam in de gaten te kunnen houden. 's Ochtends heel vroeg zag ik dat ze begon te graven en onrustig begon te worden, dus toen zijn we er uit gegaan. Het lange wachten begon....
Wachten....
|  Ik had het nieuwe boek van Dan Brown gekocht, "Het verloren symbool" en ik kan wel stellen dat ik daar een heel eind in ben gevorderd ;-) 's Avonds zijn we nog heel even op verjaardagsvisite geweest bij de achterbuurman waar we de computer aanzetten en met z'n allen de webcam in de gaten hielden. Toch zat ik niet rustig en na een half uur ben ik weer naar huis gegaan. Om 24.00 uur waren er nog steeds geen weeën en we besloten om de beurt even te gaan slapen. Ik lag echter nog geen 3 kwartier in bed, toen Peter me riep. "Snel, de eerste pup wordt geboren!" |
|
Zaterdag 15 November 2009: geboorte van de pups Zo snel ging dat echter niet, want deze pup lag in stuit en Tosca wist nog niet goed wat ze moest doen. We hebben deze pup eruit geholpen en omdat Tosca absoluut niet doorhad dat er een pup was geboren en ook niet in actie kwam, hebben wij snel het vlies verwijderd en de nagelstreng doorgescheurd. Dat ging nog niet zo makkelijk want dat is allemaal enorm taai. Snel even een beetje slijm wegzuigen en dan snel de pup bij Tosca gelegd zodat zij hem kon schoonlikken. Het kwartje viel direct en het instinct van Tos kwam boven. Ze was opeens moeder! Deze eerste pup, die om 00.10 uur werd geboren, was een donkergrauwe teef en woog bij de geboorte 563 gram. Pup nummer twee volgde al snel. Weer een teef, een flinke van 608 gram. Zij lag in normale positie en werd geboren om 01.42 uur. Weer een donkergrauwe teef. |
De eerste twee pups. |
|
Hierna volgden twee reuen; om 2.52 uur een grauwe reu van 560 gram en om 3.10 uur (in stuit) een grauwe reu van 568 gram met wat lichtbruin aan de pootjes. Dit is hoe ik de kleur op dit moment zou omschrijven, maar dat kan nog veranderen. De navelstreng van deze pup bloedde omdat Tosca steeds de neiging had om de navelstompjes zo kort mogelijk af te bijten. En als er nog een paar draadjes aan bleven hangen, dan kon ze er helemaal niet afblijven! Het was voor ons dus zaak om hier goed op te letten. Gewoon je hand tussen pup en placenta zodat ze niet verder richting pup kon kauwen wanneer ze de vliezen en placenta opat. En lange draadjes afknippen. Na deze 4 pups gebeurde er eigenlijk lange tijd niets meer. En aangezien ik wist dat dit niet alles kon zijn, heb ik om 5.30 uur de dierenarts uit zijn bed gebeld. Hij stelde me enigszins gerust en vertelde dat een dergelijke rustperiode wel vaker voorkwam. Als de teef steeds weeën had was het wat anders, maar als ze gewoon rustig lag kon het geen kwaad. Om 8.00 uur maar weer eens terugbellen. Om 6.45 uur waren er gelukkig weer weeën en om 7.00 uur werd er weer een grauwe teef geboren. Zij woog 532 gram. Om 8.00 uur toch maar weer even contact gezocht met de dierenarts en hij beloofde zijn collega te sturen met Python (weeënopwekkend middel en Calcium - voor de melkgift). Om 9.00 uur kreeg Tosca weer weeën, maar in tegenstelling tot de vorige 5 pups, die allemaal snel geboren waren nadat de eerste wee begonnen was, volgde er geen pup. Pas om 10.45 uur werd de 6e pup geboren: weer in stuit en weer een grauwe teef. Zij woog 542 gram. Om 11.00 uur kwam de dierenarts en zij spoot het kort, maar krachtig werkende Python in. Drie kwartier later volgde pup nummer 7, om 11.45 uur. Een overwegend zwarte teef met iets bruin aan de poten en kop. Zij woog 539 gram. |
En toen waren er zes!
|
|
Zaterdagmiddag 14 november: wachten op nummer 7 Om 12.40 uur begonnen de weeën weer, maar het zette absoluut niet door. Om gek van te worden! Ik begon me nu toch wel ongerust te maken. Dus toch maar weer de dierenarts gebeld en overlegd. Nog een keer Python spuiten, was zijn advies. Hij kwam om 15.00 uur en niet veel later kreeg Tos inderdaad krachtige weeën. Het werd echter al snel duidelijk dat (in tegenstelling tot de vorige geboortes, die allemaal best gemakkelijk gingen), Tos deze pup er niet uit kreeg. Na een tijdje besloot de dierenarts haar te helpen. Met heel veel moeite kreeg hij de pup eruit en meteen daarop volgde pup 9. Pup nummer 8 had de boel duidelijk opgehouden! Met pup 9, een grauwe reu van 540 gram, was alles goed, maar met pup 8, een flinke teef van 608 gram en met een dikke kop, ging het absoluut niet goed. We dachten allemaal dat ze dood was en stonden er een beetje sip naar te kijken. Maar opeens zag ik iets bewegen; ze leeft nog, riep ik! Snel spoot de dierenarts wat Respirot in haar bekje om haar te helpen met ademen en ik zoog snel het slijm af. De dierenarts pakte haar op en begon haar te masseren. Hij gaf haar niet veel kans, maar ja, ze leefde nog en we zagen haar hartje kloppen! Zo'n diertje leg je toch niet aan de kant om te sterven? We wilden haar in ieder geval een kans geven. |
Haar bekje ging af en toe open om naar adem te happen en de dierenarts zei dat ze wel snel normaal moest gaan ademen anders had het geen zin. Maar het is een vechter, onze arme nummer 8! Al gauw ging ze normaal ademen en ze kwam helemaal bij. Zelfs de dierenarts stond er versteld van. We zouden het nog even aanzien. We misten nu nog 3 placenta's. Twee van deze laatste pups en bij nummer 5 hadden we ook geen placenta gezien. Voor de zekerheid liet de dierenarts nog een spuitje Python achter voor als de placenta's niet vanzelf kwamen. Dit zouden we haar dan om 17.30 uur inspuiten. Er volgden weer wat weeën en we hadden goede hoop dat de placenta's snel zouden komen. Opeens begon ze te persen en zag ik tot mijn verbazing nog een vruchtvlies verschijnen! Er kwam dus nog een pup! Pup nummer 10 was een overwegend zwarte reu met iets bruine aftekeningen. Hij woog 540 gram en maakte het goed. Hierna volgden ook meteen de 3 placenta's! |
| Zaterdagavond: B-Nest eindelijk compleet
Voor ons gevoel was het nu eindelijk klaar en terwijl ik Tosca uitliet, maakte Peter de werpkist helemaal schoon en legde er een lekker vetbedje in. Ook de anti-dooddrukrand werd er nu ingeplaatst. Nu konden mams en kids lekker uitrusten van 16,5 uur hard werken. Tosca kreeg kipfilet en karnemelk met een scheutje water en zoveel brokjes als ze maar wilde hebben. De pups deden het allemaal prima en zelfs onze nummer 8 ging het steeds beter doen. Wel zag je nu al dat er verschil was tussen de eerste 6 pups en de laatste 4. Die eerste pups hadden een enorme voorsprong gehad en tussen sommige pups zat wel een dag leeftijdsverschil. Voor zulke jonge pups is dat natuurlijk best veel. Bovendien hadden de eerste 4 al veel meer kunnen drinken. Als bulldozers stormden ze op de tepels af en beukten daarbij hun jongere en minder sterke broertjes en zusjes aan de kant..... |
|
|
Zondag 15 november: Tosca wordt ziek We hebben de nacht goed doorstaan. Zelfs ons nummertje 8 zag er prima en tevreden uit. Beweegt goed, piept goed, laat zich alleen nog een beetje aan de kant zetten wanneer ze op zoek gaat naar een tepel. Maar wat een verschil met toen ze net geboren was!!!! Doodmoe waren Peter en ik zaterdagavond ons bed ingerold. Dit was met recht een zware bevalling geweest.... Om 5.45 uur stond ik echter al weer bij de werpkist. Tosca uitlaten, voeren, etc. Daarna snel even naar de hondenclub waar mijn VZH cursisten examen deden. Nikki mocht mee want die had wel wat aandacht moeten missen, de afgelopen 2 dagen. Gelukkig waren al mijn cursisten geslaagd! En op de club konden we via de webcam op de computer zien hoe Peter ondertussen voor de pups zorgde. Om half 2 was ik weer thuis en was het tijd om de werpkist weer te verschonen en de pups te wegen. Zoals we al verwacht hadden, waren de eerste 6 pups aangekomen, maar de laatste 4 waren afgevallen. We begonnen unu een fanatieke campagne om deze 4 pups steeds aan te leggen en dan de andere pups even weg te houden. Een lastig klusje want er zijn er een paar bij met een zeer krachtig willetje en het vermogen om onder moeder door te kruipen en alle andere pups aan te kant te beuken! Het is gewoon verbazingwekkend als je voelt hoe sterk die beestjes al zijn! Ons nummertje 8 probeerde ik met een flesje bij te voeren, maar dat was nog niet echt een succes.
Van links naar rechts: de gespikkelde reu (nummer 9), uhh, weet ik niet, de oranje reu, de rode teef en de zwart-bruine reu (nummer 10) - krijgt later een blauw bandje. |
Ik vond Tosca er minder goed uitzien dan gisteren en toen ik haar temperatuurde, schrok ik. Ze had een temperatuur van 39,8... flinke koorts dus! Meteen de dierenarts maar weer gebeld en die beloofde meteen naar de praktijk te rijden en antibiotica voor ons klaar te leggen. En meteen ook een diareeremmer want Tosca had ook behoorlijk last van diaree. Zo modderden we een beetje de hele middag door. Onze activiteiten bestonden voornamelijk uit het voeren van Tosca, honden uitlaten, puppies aanleggen, flesje geven en weer puppies aanleggen.... Tosca's temperatuur zakte nog niet echt. Het was nu 39,7. Nog niet echt een verbetering. 's Avonds om 23.00 uur opnieuw Tosca getemperatuurd. En in plaats van een daling zaten we nu op 39,9! Snel weer de dierenarts gebeld. We kregen nu nog een extra koortsremmend middel en de dierenarts zei dat de temperatuur van Tosca op maandagochtend 39,3 moest zijn. Ook vond hij het niet zo heel erg zorgwekkend dat er 4 pups waren afgevallen; een beetje terugval had je wel vaker, de eerste dag.
Ondanks de koorts en alle ellende zorgt Tosca fantastisch voor haar kinderen. |
|
Maandag 16 november: Tosca nog zieker Om 5 uur stond ik alweer beneden. Gelukkig heb ik vandaag nog vrij want ik maak me nog steeds zorgen om Tosca en de 4 laatste pups. Ik wil zoveel en zo goed mogelijk voor ze zorgen. Vaak aanleggen, vaak Tosca voeren. Tosca kreeg opnieuw haar medicijnen en Peter woog nogmaals onze zorgenkindjes. Gelukkig bleek dat 2 van de 4 alweer waren aangekomen en bijna weer op hun geboortegewicht zaten. Alleen pup 8 en 10 waren weer afgevallen.
(links onder de rode teef, daarnaast de oranje reu en rechts onder de paarse teef en op haar rug ligt de roze teef) Ook de temperatuur van Tosca was nog veel te hoog; nog steeds 39,7. Ik word er wanhopig van. Weer gebeld met de dierenarts en deze komt vanmiddag om 15.15 uur naar Tosca kijken en mij te helpen met de maagsonde. De dierenarts is geweest en ik stond net op het punt om Tosca te temperaturen. Kwam mooi uit, want nu kon hij meteen haar buik en melkklieren onderzoeken. Deze voelden goed. Temperatuur was niet goed; maar liefst 40,2 graden. De dierenarts besloot om haar nogmaals in te spuiten met Python om de troep in haar baarmoeder wat sneller af te voeren. Ook bedacht hij ter plaatse nog een ander middel wat hij kon toedienen als extra koortsremmer. Hij liet het klaar leggen op de praktijk en ik heb het later zelf ingespoten. Morgen zouden we weer bellen en dan MOEST de koorts gezakt zijn. |
Ook liet hij mij zien bij het teefje nummer 8 hoe je een maagsonde inbrengt en daarna moest ik het zelf doen. Wel zielig hoor, om zo'n slangetje in het keeltje van zo'n puppy te duwen! Maar goed, het is voor hun eigen bestwil en dus heb ik 's avonds nog een keer pupje nummer 8 en pupje nummer 10 gevoed. Pup nummer 8 ging nog wel, maar pup nummer 10 (de gespikkelde reu) is een enorm fel ding en die was het er absoluut niet mee eens! Het werd een complete worstelpartij en dat kleine, maar sterke ding, slaagde er steeds in het slangetje weer uit zijn keel te trekken. Hij wilde gewoon lekker bij mama drinken! 's Avonds kwamen Rien (de eigenaar van Tosca) en Joke op kraamvisite. We dronken gezellig koffie rondom de werpkist. Het is heerlijk om naar de puppies te kijken; je kunt je er de hele avond mee vermaken.
|
|
Dinsdag 17 november: vallen en weer opstaan. Maandagnacht om 2.30 uur ging ik alweer naar beneden om naar Tos en de pups te kijken. Ik droom de hele nacht van ze en denk steeds dat ik ze hoor. Toen ik beneden kwam miste ik pup nummer 8 en toen ik haar vond zag ik meteen dat ze dood was.... Heel verdrietig heb ik een tijdje met haar in mijn armen gestaan. Natuurlijk wisten we dat ze het heel zwaar had gehad en dat ze, als het aan de natuur had gelegen, eigenlijk al niet meer in leven was geweest. Maar ze deed het zo goed, en je zag eigenlijk helemaal geen verschil meer tussen haar en de rest. Stiekem hoopte ik erop dat we haar er doorheen zouden slepen... Het mocht echter helaas niet zo zijn. Om 6.00 uur stonden we op, want ik moest vandaag weer werken en er moest nog veel gebeuren. Eindelijk weer eens wat positief nieuws want de koorts van Tos was eindelijk gezakt!! 39,3... nog niet toppie, maar toch... Joke en Mariska kwamen vandaag puppy-oppassen en onderweg naar mijn werk belde ik nog even met Mariska om de laatste dingetjes door te nemen. Ik probeer mijn tijd zo efficient mogelijk te gebruiken door zoveel mogelijk dingen tegelijkertijd te doen. Nou, dit ging dus niet samen; ik kwam met mijn voorwiel in de berm en ging finaal onderuit, met de telefoon nog aan mijn oor. Bebloed en besmeurd kwam ik op mijn werk. Geen best begin van de dag... Het werd echter beter, want toen ik thuiskwam gingen Joke en ik de honden uitlaten en eindelijk zag ik weer wat van de oude Tosca terug. Spelen met de bal en achter Nikki aanrennen. Ze voelde zich duidelijk een stuk beter en keek ook een stuk frisser uit haar ogen. Een hele geruststelling. Dat ze zich beter voelde bleek wel toen ik haar temperatuur opnam: 38,7 !!! Wat een heerlijk nieuws! Ik was echt toe aan iets positiefs. Ook de dierenarts was blij toen hij belde. Maar tegelijkertijd was hij ook verbaasd en teleurgesteld dat pupje 8 toch was overleden. Hij had het diertje gisteren nog gezien en gezegd hoe goed ze het deed. Nog meer goed nieuws was dat alle pups zijn aangekomen! Pup nummer 10, de jongste en kleinste van het stel, was zelfs het meest aangekomen: 53 gram. Onze tactiek om de 3 laatstgeboren pups af en toe apart aan te leggen en de grote bulldozers uit de buurt te houden, begint zijn vruchten af te werpen.
Groene teef
En zo ziet de kraamkamer er uit aan de andere kant van de webcam ;-) |
Nieuwe lintjes voor de pups. De oude waren slecht zichtbaar en bovendien alweer te klein geworden. Paars: een donkergrauwe teef, weegt nu 662 gram Je ziet dus dat de 3 pups die het laatst zijn geboren, minder wegen dan de rest. Dit is ook logisch als je bedenkt dat deze bijna 16 uur jonger zijn dan hun oudere broertjes en zusjes die heel lang de tijd en gelegenheid hebben gehad om uitgebreid bij mams te drinken. Vandaag heb ik voor het laatst de donkerblauwe pup bijgevoed. Hij vindt het vreselijk en het is iedere keer weer een geworstel dat je bijna niet alleen voor elkaar krijgt. Hij is ook zoveel aangekomen dat we er ook wel komen door hem een keer extra aan te leggen. Ik ben dus helemaal klaar met bijvoeden...
Onze Benjamin, de blauwe reu
Mam, hou je mij goed vast?
Zwart-bruine teef
Nikki mag er niet in, maar wil wel heeeeel graag. Ze wacht iedere keer geduldig voor het hek tot Tosca klaar is. Stiekem heeft ze de pup al een keer gezien en besnuffeld toen Tosca naar buiten was. |
|
Donderdag 19 november: dikke rolmopsjes Toen ik vanmiddag thuiskwam uit mijn werk, kon ik bijna mijn ogen niet geloven: wat was onze Benjamin, de zwart-bruine reu gegroeid! Ik kon hem en zijn zwart-bruine zusje bijna niet meer uit elkaar houden, terwijl dat voorheen moeiteloos ging. Deze kleine jongen had vandaag een echte inhaalslag gedaan en dat bleek later ook wel toen ik ze ging wegen: Paars: een donkergrauwe teef, weegt nu 765 gram Deze laatste 3 hondjes hebben geen bandje omdat 2 van hen het steeds kwijt raakten en bovendien kunnen we deze 3 goed van de anderen onderscheiden. Voor hoofd puppy-oppas Joke was het ook makkelijk omdat de 3 pups zonder bandje af en toe met voorrang moesten worden aangelegd. Maar ik denk dat het zeer binnenkort niet meer nodig is. Kleine Benjamin heeft het kunstje inmiddels prima door en laat zich de kaas niet meer van het brood eten.
Paarse teef en gele reu
In dit kraamhotel wordt ontbijt op bed geserveerd! Als jullie Tos op de webcam missen, dan is ze gezellig bij ons in de kamer of maken we een wandeling. Het is een genot om te zien hoe goed ze zich voelt en hoe levenslustig ze weer is. Het is duidelijk dat ze weer helemaal beter is. |
Doordat ik heel vaak in de werpkist zit of "hang", herkennen de pups mijn geur al. Ze komen heel vaak naar mij toe "getijgerd" en vanmiddag ging de zwarte teef (zo lief) in mijn hand liggen. Toen ik haar liefkoosde knorde ze bijna van genoegen. Het zijn stuk voor stuk enorm actieve en sterke pups. Het is mooi om te zien wat hun tactiek is om broertjes en zusjes van de tepels af te werken om zodoende zelf het beste plekje te bemachtigen. Vooral de rode en de paarse teef zijn daar erg goed in. Als in een loopgraaf komen ze van onder moeders voorpoot en wringen zich dan onder de andere pups door. Vervolgens gebruiken ze hun bolle lijfjes als een soort hefboom om hun concurrenten van de tepel af te werken. Heel geraffineerd.
Van links naar rechts heb je 3 van die bulldozers, maar Benjamin is ook steeds vaker van de partij. Zijn tactiek is: wie niet sterk is, moet slim zijn.
De hele "familie Rolmops" bij elkaar. Vandaag heb ik het geboorteformulier verstuurd naar de Raad van Beheer en ook de certificaten van Fokniveau aangevraagd bij de VDH. De namen van de pups zijn dus bekend! Mag ik u voorstellen: reu 1: Bico teef 1: Buffy |
|
Vrijdag 20 november: inhaalrace van de kleintjes Vrijdag heeft Peter alleen voor Tosca en de puppies gezorgd omdat ik aan het werk was. Hij nam dus ook het wegen voor zijn rekening en zoals hij al op de chat opmerkte hebben vandaag de kleinere pups een inhaalrace gedaan. De verschillen tussen de oudere (en grotere) pups is een stuk kleiner geworden. We kunnen nu zo langzamerhand de puppies zelf laten strijden om de beste tepels. |
|
|
Zaterdag 21 en zondag 22 november: druk, druk, druk Eindelijk even tijd om dit puppydagboek bij te werken! Het verzorgen van moeder en kids is een complete dagtaak en ook 's nachts ben ik er in gedachten nog mee bezig. De pups hebben zaterdag hun eerste levensweek gevierd (met een slokje melk ;-) ) en wat zijn ze al enorm gegroeid. Al 5 pups zijn de 800 gram gepasseerd. Met Tosca gaat het ook uitstekend en vandaag, zondag, heeft ze haar laatste antibiotica pil gehad. Ze ziet er prima uit en heeft weer levenslust voor 10. Af en toe moet je haar even helpen onthouden dat er ook nog 9 kindjes op haar liggen te wachten en dat het leven niet alleen uit spelen en wandelen bestaat.
Vechten om de beste plek. Bovenop zie je links de gele reu en rechts de roze.
Zwart-bruine reutje
Voldaan omrollen nadat je je buikje vol hebt gedronken.
Roze teef in de weegschaal: het past nog net!
|
Het is nu overduidelijk dat de pups mijn geur herkennen. Ze kruipen naar me toe en gaan gezelllig in mijn hand liggen. Sommige pups kunnen zich echt al een beetje opdrukken op hun voorpootjes zodat het af en toe al een beetje op lopen begint te lijken. Het echte "buikschuiven" is voorbij.
Paarse teef
Roze teef; qua kleur op dit moment de lichtste.
Oranje reu
De rode teef in de weegschaal. Zij is het grootst en het zwaarst: 858 gram op zaterdag. |
|
Maandag 23 november: flink gegroeid! De puppen zijn van gisteren op vandaag flink gegroeid. De score is momenteel: Paars: donkergrauwe teef, weegt nu 912 gram |
De grootste puppen, zoals de rode, de oranje en de groene, kunnen zich nu al op 4 pootjes opdrukken en voortbewegen. Het begint echt op lopen te lijken! En Tosca gaat ineens weer vaker uit zichzelf naar de pups om ze te wassen en te voeden. Ook gaat ze nu helemaal goed op haar zij liggen zodat alle 7 tepels beschikbaar zijn voor de pups. |
|
Woensdag 25 november: spleetoogjes De oudste puppen hebben sinds gisteren spleetoogjes. Met een wazige blik staren ze je aan, hoewel ik betwijfel of ze wel iets zien. Het lopen gaat steeds beter en soms al hele stukken op 4 pootjes. Een beetje wankel, dat wel. Het wordt al heel snel tijd voor een plankje erbij, bij de ingang. Al kunnen ze nog niets zien, toch weten ze de ingang van de werpkist feilloos te vinden: daar komt mama altijd binnen. En als ze haar horen rond scharrelen, hebben ze de neiging om zich op te duwen op de anti-doodligrand en voor je het weet schuiven ze dan naar buiten. Ik zal binnenkort snel weer wat foto's nemen. Maar ja.... met 9 kinders heb je het druk, druk, druk! De puppen zijn alweer goed gegroeid, alleen de twee zwart-bruintjes zijn in vergelijking nog een beetje klein, maar die halen dat straks wel in als ze eenmaal zelf kunnen eten. Actief en beweeglijk zijn ze genoeg; vooral bij de zwart-bruine reu is het een hele kunst om die te wegen. Hij weet zich iedere keer uit de weegschaal te werken. Ook in snelheid doen ze niet voor hun grotere broers en zussen onder, alleen moeten ze het soms afleggen qua gewicht. Tja, als je dikke rode zus je even een schouderduw geeft, dan ben je als ukkie natuurlijk nergens meer! |
Dit is de stand van vandaag: Paars: donkergrauwe teef, weegt nu 1013 gram Deze volgorde is overigens ook de volgorde waarin ze geboren zijn. De laatste 3 pups hebben geen bandje omdat we die zelf gemakkelijk kunnen herkennen. De grauwe reu zonder bandje had vroeger een gespikkeld bandje om en die noemen we nu eigenlijk nog steeds de "spikkel reu". |
|
Donderdag 26 november: gevecht om de tepels! Ik weet niet of jullie het ook op de webcam kunnen zien maar het is tegenwoordig een gigantisch gevecht om een tepel te bemachtigen! Het lijkt wel oorlog! En wat zijn die hondjes sterk! Het kost me grote moeite om een van die dikzakken van een tepel af te krijgen (jammer dat jullie geen geluid hebben want het klinkt een beetje als het ontkurken van een fles wijn ;-)) en heb je er net een aan de kant gezet, dan is hij of zij al binnen enkele seconden weer terug en moet ik het door mij aangelegde pupje met hand en tand verdedigen! Ze passen nu ook niet meer met z'n allen in een boodschappenkrat. We hebben er tegenwoordig twee nodig als we de werpkist gaan verschonen.
|
En verschonen is wel nodig, want wat poepen die beestjes veel. Dat dat allemaal uit die kleine lijfjes komt! Tosca moet moeite doen om het allemaal steeds op te ruimen. Af en toe help ik haar een handje met een keukenrol, maar het liefst doet ze het zelf. De groene teef heeft nu beide ogen helemaal open (als ze niet slaapt tenminste). Ik zal proberen morgen bij daglicht een foto van haar te maken maar ik wil liever niet flitsen. Het is ook goed te zien hoe de puppies hun neusjes gebruiken om Tosca of mij "op te speuren" en het is gewoon aandoenlijk om te zien hoe aanhankelijk ze al zijn. Het liefst kruipen ze bij me op schoot. Gisteren kreeg ik de nestregistratie van de Raad van Beheer. De NHSB nummers van de pups zijn nu dus bekend. |
|
Vrijdag 27 november: weer foto's! Het wordt steeds leuker! Als je nu een pup voor je gezicht houdt kijkt hij je aan met een blik van; "he, wat zie ik nu?" En de pups beginnen ook al echt een beetje met elkaar te spelen. Omrollen is ook een leuk spelletje nu. Vanmorgen tijdens het voeden was het weer een drukte van belang. En om die hele meute monstertjes de ruimte te kunnen geven, ging Tosca bijna helemaal op haar rug liggen met haar voorpoten in de lucht:
Hier zien jullie Geel, Roze, daaronder het zwart-bruine reutje, bovenop weer Groen, daarnaast het zwart-bruine teefje, Rood en helemaal rechts de grauwe "Spikkel" reu. Deze reu heeft een uitgesproken voorkeur voor de voorste tepel.
Hé hoi, jij ook hier?
Interactie tussen Roze en Oranje
Anne-Fleur kwam op bezoek met Rien en Joke. Puppie-knuffen... |
Even gezellig bij mamma liggen. Boven zien jullie nog net de kaart die Tosca kreeg van Bayley, haar vriendinnetje thuis. "Ik mis je... " Uiteraard heb ik de kaart boven haar bed gehangen...
En het bewijs: Oranje reu met open oogjes!
Zooooo lief! De stand van vandaag: Paars: donkergrauwe teef, weegt nu 1130 gram |
|
Zondag 29 november: over moederinstinct en wormenkuren... In de nacht van donderdag op vrijdag is er zoiets vreemds gebeurd... om ongeveer 4 uur werd ik wakker en toen wist ik opeens zeker dat er een puppy uit de werpkist was geklommen/gevallen. Vraag me niet hoe ik dat wist, maar het was gewoon zo. Ik heb eerst nog een tijdje liggen twijfelen of ik wel naar beneden zou gaan want dan zouden de honden denken dat we op gingen staan en onrustig worden. Ook zei ik tegen mezelf dat ik me maar wat in mijn hoofd haalde; hoe kwam ik nu opeens bij dat idee? Maar tegen half 5 hield ik het niet meer uit in bed en ben ik toch maar naar beneden gegaan. En ja hoor... het zwart-bruine reutje was eruit en Tosca lag naast hem op de grond om hem gezelschap te houden. Zo te zien vond hij het wel gezellig, een beetje prive-tijd met mama, maar ik heb hem toch maar snel weer in het warme bedje gelegd. Zou dit plaatsvervangend moederinstinct zijn? Er is natuurlijk direct een plankje bij gekomen in de ingang en aan de buitenkant van de werpkist is een soort plateautje gemaakt zodat Tosca nog gemakkelijk naar binnen kan stappen. Op zaterdag waren de pups precies 2 weken oud en kregen ze hun eerste wormenkuur.
Gedsie!!!!
Even tijd voor de "grote honden" voor wat ontspanning en beweging. De stand van vandaag: Paars: donkergrauwe teef, weegt nu 1181 gram
Roze teef speelt met groene teef. Vandaag ben ik in de twee uurtjes tussen de voedingen door ook bezig geweest met de pups te leren van een schoteltje te drinken. Het gaat er nog niet om dat ze veel naar binnen krijgen, maar dat ze vast aan de smaak van de 'kunstmelk' wennen en leren "lebberen". Een hele klus met 9 pups, om de beurt proberen te laten drinken, en een heel geknoei ook, trouwens.
Rode teef speelt met spikkel reu.
Speelkwartier |
Oranje reu en.... ik denk zwart-bruine reu, maar kan ook zwart-bruine teef zijn.
Tijd om te spelen!
Roze teefje (met haar schattige kopje) en gele reu. Peter was vandaag ziek dus moest ik alles alleen doen. Dat betekent dat je net 2 uur hebt tussen de voedingen in. Twee uur om alles te doen: honden uitlaten, beesten voeren, puppen wegen, werpkist schoonmaken, stofzuigen en dweilen. Daarna weer een half uur bij het voeden van de pups zitten en snel wat huishoudelijke klusjes doen, want helaas gaat het normale, dagelijkse leven ook gewoon door. Pfffff.... ik ben blij dat ik morgen weer naar mijn werk kan.... even uitrusten!
Zwart-bruine reu speelt met oranje reu.
Ahhhh, wat een schatje; zwart-bruine reu.
Gele reu "en profile" |
|
Dinsdag 1 december: het worden al echte hondjes! Het worden al echte hondjes! Ze kunnen al zitten, bijten, lopen en kijken je al echt aan. Als ik ze roep, dan komen ze allemaal naar me toe en verdringen elkaar om zo dicht mogelijk bij me te kunnen zijn. En sinds vandaag kunnen ze ook al kwispelen! Vanmiddag toen ze allemaal gezellig bij me zaten, begon de gele reu tegen de groene teef te grommen omdat hij vond dat ze te dicht bij mij kwam. Over kapsones gesproken! En sterk dat ze zijn! Het wordt steeds moeilijker om een vrije tepel te vinden, en te verdedigen voor het zwart-bruine reutje. Razendsnel zijn ze. En ze storten zich als aasgieren op de tepels; één grote kluwe puppies! Het is bijna onmogelijk om te zien wie waar ligt en waar er nog een "vrije tepel" is ;-)
Rode teefje, vastgehouden door Mariska, op de rug van oma Joke. De stand van vandaag: Paars: donkergrauwe teef, weegt nu 1237 gram |
Het drinken uit een schoteltje gaat sommige pups al aardig af. Behalve het zwart-bruine reutje... die weigert pertinent om dat vieze witte goedje te drinken. Poe... drinken? Dat doe ik lekker alleen bij mijn moeder! En als het kleine zwart-bruintje iets niet wil, dan doet hij dat ook niet. Eigenwijs geval! Hem wegen is ook bijna niet meer mogelijk. Hij blijft geen seconde stil zitten.
De grote ogen van het groene teefje.
En nogmaals het groene teefje.
|
|
Donderdag 3 december: mijn gezicht vol krassen! Zo staand de pups tegenwoordig op me te wachten als ik uit mijn werk kom:
En zo word ik begroet:
Mijn gezicht zit al vol krassen want ze willen allemaal zo dicht mogelijk bij me komen en die nageltjes zijn vlijmscherp! De tandjes beginnen trouwens ook al door te komen.
Oranje reu, Rode teef en Zwart-bruine reutje.
Gele reu
Nogmaals Gele reu
Slaperige Gele reu; makkelijk voor mij want nu kon ik hem goed wegen ;-) |
Het Zwart-bruine reutje is van woensdag op donderdag flink gegroeid; maar liefst ruim 100 gram! De stand van vandaag: Paars: donkergrauwe teef, weegt nu 1244 gram
Paarse teefje.
De melkfabriek herself ;-)
Roze teefje.
Oranje reu
Gele reu en Zwart-bruine reu
Oranje reu Grauwe "Spikkel reu" zonder bandje.
En de zwaarste van het hele stel: de Rode teef. |
|
Zaterdag 5 december: het allereerste vleeshapje! Vandaag zijn de puppen precies 3 weken oud en hebben we de anti-doodligrand eruit gehaald. De pups kunnen nu goed genoeg lopen om zichzelf te redden als ze toevallig achter Tosca terecht komen. De puppies waren vandaag extra wakker en hadden de hele dag zin om te spelen. Vooral de groene teef wilde er alleen maar uit en slaagde er zelfs in om over een rand van wel 40 cm. heen te komen. Ze gaf niet op tot ze zich aan de rand had weten op te trekken.
"Ik wil eruit!" De 1.80 meter hoge klimschutting van de KNPV zal straks geen probleem zijn voor deze teef.
Zwart-bruine reutje. Wordt dit Bico???? |
Paarse teef. Vandaag, na het wegen, kregen de pups hun allereerste hapje vers vlees voer. Dit is van Energique en is speciaal ontwikkeld voor puppen tot 8 maanden. Zij krijgen vandaag 1 bolletje vlees, morgen 2 keer een bolletje en daarna tot de 28e dag 3 bolletjes per dag. En daarna gaan ze met z'n allen uit een grote bak eten. Deze eerste hapjes zijn niet bedoeld als bijvoeding, maar meer om de pups te laten wennen aan vast voedsel. Ik heb gekozen voor vers vlees voer omdat dit een hoge energiewaarde heeft en omdat pups nog geen darmflora hebben. Brokken bevatten in principe nogal veel zetmeel dat zonder darmflora zeer moeilijk te verteren is. Dit vers vlees voer helpt de pups bij het opbouwen van een gezonde darmflora. Dit krijgen ze tot ze 6 weken oud zijn en daarna ga ik ze langzaam omzetten op de Royal Canin Maxi baby dog brokken. Tenzij ik natuurlijk al weet dat de nieuwe eigenaar vers vlees wil blijven voeren, dan houd ik die pup op vers vlees, net als de pup die bij mij blijft. En hoe vonden ze dit vlees hapje? In een woord: ZALIG!!! Ze aten mijn vingers erbij op! En sommige werden helemaal wild toen ze roken dat er op het aanrecht nog meer van dat lekkers stond! Ze hadden er nog veel meer van willen hebben. Wat een verschil met dat geknoei en gedoe met die melk die ze niet wilden hebben!
Groene teef, Zwart-bruine reu en Oranje reu. We gaan nu iedere avond om ongeveer half 8 de 5 grootste pups even in een kratje naar de keuken transporteren. De 4 kleinste pups mogen dan even helemaal alleen bij Tosca drinken. O ja, nog een nieuwtje: de Rode teef is van gisteren op vandaag maar liefst bijna 140 gram gegroeid en weegt nu 1641 gram! Wat een zwaargewicht!
|
