Zaterdag 26 en zondag 27 december: pfff, je zou toch maar 9 kinderen hebben!

Zaterdag hebben we de kraamkamer opnieuw ingericht. Geen werpkist meer, maar een bench en een hondenmand. Hierdoor hebben de pups meer ruimte om te spelen en te rennen. Dat is wel nodig ook, met de grote hoeveelheid energie en speeldrift die deze pups hebben.

Terwijl we hiermee bezig waren, liepen de pups in de gang, met Elise als oppasser. Geen eenvoudige klus, op 9 pups tegelijk letten want de ene pup klom in de wasmachine, de andere pup zat in de kast en ging ervandoor met een wasknijper en weer een ander sleepte Tosca's riem door de gang terwijl anderen het plastic 'hondenpoep-zakje' dat aan de riem vastzat, er af sloopten.

Tot overmaat van ramp ontsnapten een aantal pups naar buiten toen ik de vieze kranten weg wilde gooien. Toen we ze eindelijk hadden gevangen en weer naar binnen brachten, ontsnapten de anderen ook naar buiten! We zijn zeker 10 minuten bezig geweest om ze allemaal weer binnen te krijgen!

Zondag hadden we het beter voor elkaar. Peter nam alle pups mee naar buiten terwijl ik de boel binnen schoonmaakte.

De kleuterklas op excursie mee naar buiten.

Lang blijven ze niet bij je want ze gaan op ontdekkingstocht. "Kom op jongens, we gaan ervandoor!"

Bewogen foto, maar ik vond hem zo leuk dat ik hem toch maar plaats.

De gele reu is een echte beensteller. Als je een pup in je enkel voelt bijten, hoef je niet eens te kijken. Het is geheid de gele reu!

Op onderzoek.

He, het baasje roept!

Even baasje begroeten...

En dan snel weer verder met ontdekken. Paarse teefje klimt een trapje op. Leuke sprieten groeien hier!

Zondag was het heerlijk weer en we zijn lekker met de twee grote honden en Maxi, de shetlander, in Austerlitz gaan wandelen. Heerlijk vonden ze het allemaal; 5 kwartier door de sneeuw ploeteren.

Toen we thuis kwamen, bleef Peter nog even wat rommelen in de garage terwijl Nikki en Tosca in en uit liepen. De deur van de garage waaide dicht en het puntje van Tosca's staart kwam er tussen. Toen we gingen kijken wat er precies was gebeurd, bleek dat het laatste werveltje van haar staart was geamputeerd. Arme Tosca!!!! Natuurlijk direct de dierenarts gebeld en we konden gelukkig meteen langskomen in Nijkerk (we hebben een abonnement op weekendbezoekjes). Een geluk bij een ongeluk was, dat er nog genoeg vel was om te hechten, anders had de dierenarts nog een botje moeten weghalen. Tosca heeft antibiotica gekregen en pijnstillers. Maandag gaan we terug om het verband te laten verwisselen en woensdag, als de pups ingeent gaan worden, nemen we Tosca weer mee voor een laatste controle. Dit zijn lastige wonden, omdat de doorbloeding in een staart nogal slecht is, maar als we geluk hebben, zegt de dierenarts, zie je er straks niets meer van.

Tosca heeft wel pech de laatste tijd.

28, 29 en 30 december; eindelijk weer eens tijd om het dagboek te updaten!

Wat een hectische tijd met het 'drama van de staart' en alle puppy-kijkers. Heel gezellig, maar de dagen vliegen voorbij. Tussendoor ook nog even een familiedineetje in elkaar flansen en een verlate Sinterklaas/Kerst/pakjesavond gevierd.

Op maandag 28 december naar onze eigen dierenarts Richard Brok geweest die de staart van Tosca uitgebreid heeft bekeken. Helaas bleek dat de ene hechting die de weekendarts had gemaakt, toch niet voldoende was en hij wilde Tosca dezelfde dag nog opereren om wat meer huid vrij te maken voor betere hechtingen. Anders zouden we toch problemen blijven houden. Twee uur later lag Tos op de operatietafel en al na een uur mochten we haar weer ophalen. Richard had er samen met zijn assistente een mooie "kerststaart" van gemaakt, groen-rood gestreept.

Gelukkig knapte ze alweer snel op en 's avonds kwamen Rien, Joke en Mariska op ziekenbezoek.

Vandaag werden er 2 pups uitgezocht. Na lang beraad koos Ellen uit Belgie voor de Spikkel reu. Deze pittige hond wordt de nieuwe speur- sorteer- reddingshond van de Belgische Federale politie. Spikkel gaat een mooie carriere tegemoet.

Geesje uit Friesland koos haar Bindi uit. Een heerlijk speelse hond met een grandioos karakter; onverschrokken, vrij en onbevangen. Bovendien heeft zij een prachtige donkere kleur. Volgens mij krijgt zij de kleur van haar moeder. Zij is, denk ik, het teefje met de meeste fans. Zij ziet er schattig uit en als ze je aankijkt, dan smelt je. Maar vergis je niet in haar schattige uiterlijk; zij deinst er niet voor terug om je eens flink in je enkels te bijten en kan ook behoorlijk van zich afbijten richting de andere pups.

Al het speelgoed wordt door de pups naar de mand of de bench gesleept.

Met z'n allen kauwen op een kluif van mama.

Buffy gaat er vandoor met de kluif.

En Bixie probeert hem af te pakken.

Dinsdagmiddag kwam de chipper en dat hele chippen was zo gebeurd. De pups waren er absoluut niet van onder de indruk.

Na afloop kregen ze een lekker hapje Duck en gingen gewoon weer door met spelen.

De chipper controleert of de chip van Bico goed leesbaar is.

Ook Bixie is alweer klaar!

Nadat Ellen haar Spikkel reu had gekozen, was duidelijk dat de oranje reu Bodhi zou gaan heten. Hij gaat naar Groningen waar Kevin met hem gaat trainen bij VDH kringgroep Veendam. Kevin is pakwerker bij deze kringgroep en wordt er als beginnend geleider heel goed begeleid. Volgens mij pas Bodhi perfect bij deze familie.

Volgens mij zien de pups de bench als een soort hol waarin je je kunt verstoppen als je een speeltje hebt dat je absoluut niet wilt delen.

Een mand is niet alleen om in te slapen, maar je kunt er ook heerlijk in stoeien.

Op maandagavond, toen Rien, Joke en Mariska op visite waren, belde ineens de chipper dat zij de dag erna nog een gaatje vrij had. Dat betekende voor mij, dat ik nu toch echt ook mijn keuze moest maken. Pfff... moeilijk hoor. Ik had tegen Finland al gezegd dat ik waarschijnlijk het roze teefje zou nemen en dat het groene teefje voor hun zou zijn. Ik heb het maar bij deze keuze gelaten. Het liefst had ik ze echter allebei gehouden want ik kon haast niet kiezen. Ik vind de donkere kleur van de groene teef erg mooi, maar ik heb gewoon iets met de roze teef. Voor mijn gevoel hoort ze gewoon bij mij. Dat ondeugende koppie en dat lekkere stevige lijfje... zij werd dus mijn Buffy! En nu maar hopen dat ze qua kleur nog wat donkerder wordt.

Op maandagavond (wat een bewogen avond!) kregen we ook per e-mail een annulering voor het rode teefje. Deze mensen zouden dinsdag komen kijken maar zagen er op het laatste moment toch maar van af. Peter past meteen de website aan en schreef dat het rode teefje weer beschikbaar was. Op dinsdagavond kwam mijn familie eten en zij waren helemaal verliefd op onze Billy-Jean. Zij zou hun eerste keuze zijn geweest. De kinderen begonnen natuurlijk meteen hun ouders te bewerken.... "mogen wij haar alsjeblieft hebben?"

Hoewel mijn broer en schoonzus al een Border Collie hebben, denk ik dat hun kids uiteindelijk wel gewonnnen zouden hebben, maar op dat moment ging de telefoon. Het waren mensen die onze site al langer volgden en op de lijst voor een pup bij een andere DH kennel stonden. Toen ze echter lazen dat het rode teefje (hun favoriet!) gannuleerd was, wilden ze haar toch wel erg graag hebben. Zij komen a.s. zaterdag kijken.

Vergeet het maar, Buddy! Als onze Bitch eenmaal iets vast heeft, geeft ze het nooit meer af! En snel dat ze is! Voor dit zeer pittige dametje hebben we de perfecte baas en bazin gevonden! Zij trainen in Veerle, Belgie, en zijn juist op zoek naar zo'n fel hondje. Met Baika hoeven zij zich niet te vervelen, denk ik zo. Wij moeten tegenwoordig allerlei afleidingsmanoevres verzinnen om een pup uit de kennel te tillen of weer terug te zetten. En de kennel schoonmaken kan alleen als iemand Baika afleidt of haar meeneemt. Dit monstertje springt een halve meter omhoog om zich verolgens vast te bijten in je arm of je been. En niet in je mouw, nee, gewoon vol in je arm, waarna je haar met geen mogelijkheid meer loskrijgt. Als je probeert haar bek los te maken, bijt ze zich alleen nog maar harder vast. De enige manier om haar te laten lossen is haar op te tillen en haar de indruk te geven dat ze uit de kennel mag.

Onze prachtige Billy verscheurt een tijdschrift. Ze houdt zeker niet van "Vrouw" ?

Even ontsmetten, een klein prikje en dan zit de chip er al in.

Billy-Jean.... klaar!

31 december: naar de Dierenarts

Vandaag gingen we met alle pups en met Tosca naar de dierenarts. Joke kwam ons helpen, want 9 pups en een moederhond vervoer je niet zomaar. Er gingen 6 pups in de caddy van Rien en Joke, 3 in ieder hok en 3 pups gingen in onze auto in een grote bench. Op deze manier was het allemaal wat "handzamer" en kon je voorkomen dat ze er met z'n allen zouden uitstormen als je het deurtje opendeed. Tosca ging in de hondenaanhanger.

Als eerste was Tosca aan de beurt en de dierenarts was tevreden over het geopereerde puntje van haar staart. Het zag er keurig uit. Haar staart werd weer opnieuw verbonden en maandag gaan we opnieuw voor controle naar de DA.

We hadden de bench met de 3 pups naar binnen gedragen en daar mochten ze gewoon loslopen. Heerlijk vrij en onbevangen liepen ze daar te spelen. Volgens mij vonden ze het prachtig om alles te ontdekken en te verkennen.

Richard is geweldig met honden en de pups vonden het helemaal niet erg om door hem onderzocht te worden. Alles werd gecheckt: gebit, hart, longen, lymfeknopen, oren, etc.

En voor de inenting mochten ze gewoon gezellig bij hem op schoot zitten.

Luisteren naar de longen van Buffy.

En ook de pensstaafjes werden natuurlijk weer meegenomen de bench in.

Bindi met haar staafje.

Buddy.

Spikkel (Balto) denkt dat als hij zo zit te kauwen, niemand zijn staafje kan afpakken!

Bodhi bij de dierenarts op schoot.

De dierenarts was zeer te spreken over de conditie en gezondheid van de pups. Geen van de pups had een navelbreukje, alle balletjes van de reutjes zijn aanwezig en de gebitten zijn ook goed. Kortom; alle pups zijn gezond verklaard!

Bico: "he, die man zit aan mijn ballen!"

Ook deze nieuwe ervaring hebben de pups weer prima doorstaan. Voor het eerst in de auto, op bezoek bij de dierenarts... één groot feest.

Thuisgekomen krijgen de pups een pensstaafje om deze 'traumatische ervaring' (ahum ;-)) te vergeten. Dikke pret, want die van een ander is altijd veeeeel lekkerder dan die van jezelf.

De grauwe Spikkel loopt triomfantelijke met zijn staafje rond. Staartje parmantig omhoog.

En onze bitch Baika. Van mij, van mij!

Met z'n allen vechten om één pensstaafje.

De Martin Gaus CD heeft trouwens wel zijn werk gedaan. De hele dag al wordt hier vuurwerk afgestoken en de ene knal is nog harder dan de andere, maar de pups kijken nergens van op.

1 januari: gelukkig nieuwjaar!

De pups hebben de jaarwisseling en het vuurwerk prima doorstaan; ze sliepen er gewoon doorheen ;-)

Vanmorgen is Peter om 8 uur opgestaan om ze te voeren maar de eerlijkheid gebiedt me om te zeggen dat hij daarna wel weer terug naar bed is gegaan. Het was namelijk een beetje laat geworden gisternacht ;-)

Het was heerlijk weer toen we opstonden en we zijn nog voor het ontbijt met de pups, twee aan twee het parkje in geweest. Lekker rennen en spelen.

Bico en Bodhi

Snoekduik van Bodhi

Stuiterballetje

Pak me dan, als je kan!

Ik heb je gevangen!

Deze foto vind ik heel gaaf; Bindi en Bixie

Buddy en Balto

Tikkertje

Aanval vanuit de flank

Billy-Jean

Bitchy Baika

Bindy en Bixie

Bixie en Bindi

2 januari: afscheid van ons rode teefje Billy-Jean

Vandaag is onze Billy-Jean opgehaald door Arjen en Anouschka uit Gronsveld (Limburg). Eigenlijk is 7 weken eigenlijn nog een beetje aan de vroege kant, maar anders hadden Arjen en Anouschka een paar dagen later weer een reis van 420 km. moeten maken.

Wij zijn heel erg blij met Arjen en Anouschka als nieuwe eigenaren van Billy-Jean die ze BJ Zayra gaan noemen. Anouschka gaat met haar hondensport doen. BJ Zayra krijgt straks een huis met een grote tuin en af en toe mag zij zelfs mee naar Oostenrijk. Volgens ons gaat BJ Zayra bij Arjen en Anouschka een heel fijne toekomst tegemoet en we wensen hun heel veel succes en plezier met haar toe.

We kregen een mailtje van Anouschka dat de reis naar Limburg goed is verlopen en dat Zayra absoluut niet ziek is geweest. Nu is ze thuis en heeft al kapsones richting de kat. Ook heeft ze al gegeten.

Arjen en BJ Zayra

Balto samen met Bico. "He, kijk, ik heb een blaadje gevonden!"

De pups zijn enorm gegroeid de laatste paar dagen. Ze krijgen hun brokjes nu ongeweekt en eten nog steeds als wolven.

Ik kan echt merken dat ze toe zijn aan een eigen baas. Ze zijn super actief en willen echt 'aan het werk'. Ze vinden het heerlijk als ze eruit mogen om buiten of in huis te kunnen rennen en spelen. Ook zouden het liefst willen dat ik de hele dag in de kennel zou gaan zitten om met hun te spelen. Ook mentaal hebben ze weer een sprong in ontwikkeling gemaakt. Ik doe allerlei apporteerspelletjes met ze en stuk voor stuk komen ze de speeltjes nu echt terugbrengen. Zelfs bitchy Baika, van wie geen een pup een speeltje kan afpakken, komt het wel aan mij brengen.

Wel is het zo, dat je enigszins gehavend weer uit de kennel komt. Niet zelden bloeden je handen, armen of enkels en ik heb de gaten al in mijn kuiten staan. Bijten doen ze allemaal graag... en hard!

Peter heeft vandaag bij de Praxis een stuk kunstgras tapijt gekocht omdat onze plavuizen vloer eigenlijk een beetje te glad is voor zulke jonge hondjes. Op deze manier hoop ik het uitglijden zoveel mogelijk te voorkomen.

Op de foto boven zie je Balto die de kattenmand van zijn plaats heeft gesleept.

Maar zo'n mandje ligt eigenlijk best lekker!

3 januari: naar de hondenclub

Vandaag was het eindelijk zover; de pups mochten mee naar de hondenclub en iedereen stond al vol verwachting naar ze uit te kijken.

De pups gingen met z'n achten in een grote bench. Paste net en was eigenlijk best knus. Onderweg waren ze erg braaf en vol verbazing hebben ze uit het raam zitten kijken.

Aankomst op de club. Mariska krijgt een dikke lebber van haar favoriete teefje Bindi.

Hoeveel Duitse Herders gaan er in een Fiat Panda??? Nou, zeker acht!

De bench werd het trainingsveld op gedragen. Het was net alsof we bij de zeehondencreche Pieterburen werkten en een stel zeehonden gingen uitzetten ;-)

En met een grote sprong gaan ze hun vrijheid tegemoet!

En daar gaan ze! lekker rennen! Joke probeert ze nog te roepen, maar die auto's die daar op de snelweg rijden zien er eigenlijk wel interessant uit. Het zijn zulke ondernemende pups dat je met een heleboel mensen tegelijk moet zijn om ze in de gaten te kunnen houden. Ze gaan allemaal een andere kant op en als je niet oplet eten ze konijnenkeutels, sneeuw, gras en blaadjes op.

Alle mensen even begroeten, en dan meteen proberen de haren van Inge uit haar hoofd te trekken.

Bico gaat zijn baasje Peter begroeten en Bodhi fluistert hem een geheimpje in zijn oor. Zou hij wel weten dat Peter aan dat oor doof is?

En daar gaat Bodhi weer.

Wat heerlijk, zo'n groot veld waar je kunt doen en laten wat je wil.

Toen de pups het koud kregen, mochten ze mee de kantine in. Lekker rondrennen, spelen en de bezem slopen.

Buffy heeft een bosje sleutels van Patrick gekregen en gaat er meteen mee vandoor. Alle pups rennen achter haar aan om te proberen ze af te pakken.

Iedereen zit op de grond om met de pups te spelen. Ik probeer de sleutels weer af te pakken van Buffy, maar ze wil ze niet loslaten.

Spelen met een speelgoedtreintje dat allerlei spannende geluiden maakt.

Bico heeft de sleutels teruggebracht.

Mariska met Bindi.

HIER met die sleutels!!!!

6 en 7 januari: en toen waren er nog maar 5.....

Afscheid nemen is niet leuk, maar het scheelt dat ik zulke prima baasjes heb gevonden voor mijn pups.

Woensdag werd Balto gehaald door Ellen.

Nog even in de tuin spelen en een frisse neus halen voordat ze de 3 uur durende terugtocht naar Belgie begonnen.

Vraag me niet waar Balto mee speelt. Het is iets wat Tosca ooit op het bouwterrein heeft gevonden en mee naar huis heeft genomen.

Balto vond het in ieder geval een heel leuk speeltje.

Tja, en toen was het dan toch echt tijd om afscheid te nemen.

Balto wordt een toekomstige sorteer-, speur- en reddingshond bij de Belgische Federale politie. Ellen heeft beloofd ons op de hoogte te houden van zijn ontwikkeling, dus wie weet horen we later nog wel eens dat hij een vermist persoon heeft gevonden of zo ;-)

Buddy met het rare rubberen 'ding' van Tosca.

Donderdag 7 januari kwam ook Leny Bico halen.

Na deze afscheidskus moest ik hem toch echt uit handen geven...

Nog één foto dan van dat schattige koppie!

Oma Nikki en Mama Tosca zwaaien de puppies uit.

Toen Ellen weg was heb ik een paar hondjes mee naar buiten genomen omdat het zulk mooi weer was. Ik dacht eerst; twee aan twee lukt me wel, maar zelfs dan kom je ogen en handen tekort omdat ze al zo snel zijn. Hier speelt Buffy met een roze plastic "dingetje" dat Ellen vergeten was. Volgens Elise is het een klemmetje waarmee je plastic zakjes kan dichtmaken...

Buffy en Baika verkennen de hondenkennel.

Bijna alle foto's zijn bewogen; de pups rennen te hard!

Bico met het roze speeltje. Na Buffy en Baika ben ik toch maar overgegaan op het meenemen van maar 1 pup.

Bico 'en profile'

Gave foto!

Op donderdag 7 januari kwamen Anton en Marloes hun hondje halen. Zo te zien is Buddy (Baantjer) wel tevreden met zijn nieuwe baasje.

Daar gaat Bico de Variekennel in.

Daar gaat mijn kindje....

Baantjer bij Anton en Marloes thuis.... heerlijk slapend. Wat een lieve hond is het toch ;-)

8 januari: zelfs met z'n tweeen heb je je handen vol aan 5 pups!

Ze rennen alle kanten op....

...klimmen op de trampoline, eten steentjes...

...en vallen je aan!

Peter doet een poging de pups bij de steentjes weg te houden.

9 januari: en toen waren er nog maar twee!

Door weer en wind kwamen vandaag de nieuwe eigenaren van Baika, Bodhi en Bindi hun hondjes halen. Bindi zou eigenlijk pas morgen worden opgehaald, maar Geesje durfde vanwege het slechte weer niet langer te wachten. Ze was veel te bang dat er morgen teveel sneeuw zou liggen en dat ze dan nog een week moest wachten.

Ludo en Gina uit Belgie, met Baika.

Geesje uit Friesland, met Bindi.

Jeanette en Kevin uit Groningen, met Bodhi.

En nogmaals Kevin en Bodhi.

11 januari: Buffy voelt zich heel alleen!

Nadat Geesje, Kevin en Gina en Ludo hun hondjes zaterdag hadden opgehaald, arriveerden 's middags, met enige vertraging, onze Finnen. Peter ging samen met Juha en zijn hond (nou ja, eerder een Shetlandpony met zijn 70 cm!) en Nikki wandelen in het Hoevelakense bos. Tosca mocht helaas niet mee vanwege haar staart.

Atlas.

(Hierboven nog een paar foto's die ik van Corrie, de dochter van Geesje kreeg. Toen waren er nog vijf...)

Ondertussen vermaakten Tomi, Carita en ik ons met warme soep, verhalen over honden(sport) en het spelen met Buffy en Bixie. Gelukkig viel Bixie helemaal in de smaak bij Carita. Toch altijd spannend als je een hond uitkiest voor een ander. Zou er wel een klik zijn? En die was er! En anders had Tomi haar meegenomen, zei hij.

's Avonds gezellig met z'n allen gegeten en alvast alle papieren in orde gemaakt. We moesten een verklaring opstellen dat Bixie hier in Nederland niet met wilde dieren in aanraking was geweest. Nu hebben wij hier niet zoveel wilde dieren, dus dat was snel klaar ;-)

Zondagochtend om 8 uur stonden ze alweer voor de deur om Bixie op te halen en Carita naar Schiphol te brengen.

Alles klaarmaken voor vertrek.

Carita en Bixie.

Bixie met het hondenjasje dat Carita voor haar had meegebracht. In Finland is het namelijk op dit moment -23 graden en dat is Bixie natuurlijk niet gewend.

Een lekker warm jasje in camouflage kleuren!

's middags kwamen Juha en Tomi naar de hondenclub waar we, ondanks de sneeuw, toch nog lekker hebben getraind.

Voor Buffy was het een weerzien met broertjes Baantjer en Bico. Baantjer probeerde zijn zus meteen te dekken. Die is er dus al vroeg bij !

Verder heeft Buffy heel veel nieuwe indrukken opgedaan. Veel grote, vreemde honden gezien, veel nieuwe mensen en ook voor het eerst aan een lijntje gelopen. Dat ging al erg goed voor zo'n eerste keer.

Ze mist haar zusje wel. Ze vindt het absoluut niet leuk om alleen in haar verblijf te moeten zijn en dat laat ze horen ook! Wat een herrie kan zo'n klein dier maken!