De pups volgen elkaar snel op:

Dinsdag 7 juni.

Je ziet de pups iedere dag groeien en sterker worden. De één komt wat meer aan dan de ander, maar dat is normaal. Wat belangrijk is, is dat ze er allemaal bijzonder gezond uitzien en het lekkere stevige molletjes zijn.

Ik kan uren naar ze kijken. En omdat ik de hele dag thuis ben en ze zodoende goed in de gaten kan houden, kan ik ze al aardig uit elkaar houden, zelfs zonder gekleurd lintje. Sommige pups zijn grijs-grauw, andere bruin-grauw. De donkerste pup is de pup met het witte lintje. De lichtste (van kleur) is de pup zonder lintje. Maar de kleur van de vacht kan nog helemaal veranderen. Zo klein als ze zijn, zie ik nu al verschillen in karaktertjes. De ene pup ligt vaak alleen en redt zich prima in zijn eentje, de ander zoekt altijd zijn broertjes en zusjes op en “zeurt” om zijn moeder.

Moeder Joy maakt het ook prima. Tot nu toe blijkt ze een geweldige moeder te zijn. Als een pup piept, komt ze meteen in actie. Liever laat ze ze geen seconde alleen. Pas als ze echt op springen staat wil ze heel even mee naar buiten. Snel even haar behoeften doen en dan als een speer weer terug. Bijzonder lastig met eten geven, want ook daar gunt ze zich eigenlijk geen tijd voor. Vandaar dat ik maar voor “roomservice” zorg. Of te wel: ontbijt op bed. Ik houd haar een bak voor zodat ze kan eten en drinken terwijl ze ligt te zogen. Het kost heel wat energie om 9 pups te voeden. Joy krijgt dan ook 5 keer per dag eten en daarnaast nog 5 keer karnemelk verdund met water. Dat vindt ze heerlijk. Ze krijgt per dag 2 kilo Duck en een soepblik Farmfood brokken.

Ze is echt super bezorgd als het om de pups gaat. De eerste dag moesten we de werpkist verschonen en daarom hadden we de pups even in een doos met 2 warmwaterkruiken gedaan. Joy ging bijna door het lint en als we haar niet hadden tegengehouden, had ze de pups in haar bek genomen. Ook om te wegen kun je de pups niet meenemen. Ik had de weegschaal op de tafel staan en ze was er bijna op gesprongen. Wegen doen we dus nu op de grond, voor de ingang van de werpkist. Het dagelijkse verschonen van de kist doen we nu als Joy naar buiten is voor haar laatste wandelingetje. Haast is dan geboden, want die wandelingetjes duren maar heeeeel kort.

Donderdag 9 juni.

Joy begint weer een beetje hond te worden. De workaholic in haar begint weer wakker te worden. Gisteravond ging ik naar de hondenclub om beschuit met (roze en blauwe) muisje te trakteren. Toen Joy dat door had, stond ze direct bij de achterdeur, klaar om mee te gaan. Wat een teleurstelling toen ze thuis moest blijven! Ook heeft ze weer zin om te wandelen en te spelen. Buiten loopt ze al weer met stokken te sjouwen en binnen laat ze de pups nu wel eens even alleen om bij aan mijn voeten te komen liggen.

Gisteravond Ronny van den Berghe aan de telefoon gehad. Ook hij vond het hartstikke leuk; 9 nieuwe nakomelingen van Eros op de wereld! Hij zei dat hij misschien wel even komt kijken als de pups 6 weken oud zijn.

Hiernaast zie je de oranje pup; een vrij donkere teef.

De pups groeien als kool. Ze zijn nu in 4 dagen tijd 119 tot 226 gram aangekomen. De pup met het witte lintje is de rode pup voorbijgestreefd: hij weegt nu het zwaarst: maar liefst 765 gram! De rode pup weegt nu 741 gram (dit even voor Rien!!). De pup zonder lintje (678 gram) heeft zo'n enorme speknek dat hij door mijn man al wordt vergeleken met een zeeleeuw. Wat een belediging! Hoewel de paarse reu het lichtst is, is hij de afgelopen 4 dagen toch al 138 gram aangekomen. Ook hij doet het dus prima.

Zaterdag 11 juni.

Pasten de pups eerst nog gemakkelijk in een Duck doos als ik de werpkist ging verschonen, nu passen ze haast al niet meer met z'n allen in een boodschappenkrat. De rode teef heeft vandaag de witte reu weer ingehaald wat betreft gewicht. Een soort stuivertje wisselen. De rode teef woog vandaag 895 gram, de witte reu 873. Maar de groene reu won de dagprijs 'aankomen'. Hij groeide maar liefst 140 gram in 1 dag! Volgens mij zit er Pokon in de melk van Joy!! Of zou het toch door al die karnemelk komen? Ze drinkt zo'n beetje een halve liter per dag.

De pups beginnen al echt te wennen aan de geur van mensen. Als je ze tegen je aan houdt, en je aait en kriebelt ze een beetje, worden ze helemaal rustig. Je merkt dat ze echt genieten van strelende en kriebelende handen: ze gaan er dan eens goed voor liggen.

Gelukkig is er in ons gezin geen gebrek aan vrijwilligers om de pups te knuffelen.

Joy neemt nu ook wat vaker vrij om bij ons te zijn. Vooral in het weekend, wanneer er veel bedrijvigheid is in het huis, is ze bang dat we leuke dingen gaan doen zonder haar. Ze is nu eenmaal zeer graag 'onder de mensen' en een moeder mag ook wel eens vrij hebben, toch? Daarom gaan we nu af en toe iets langer wandelen en doen we zo nu en dan zoek-spelletjes of apporteerspelletjes met haar. Daarna pakt ze weer heel plichtsgetrouw haar taken als moeder op.

Maandag 13 juni.

Op zondag heeft de eerste pup de kilo-grens bereikt. Drie maal raden wie dat is: jawel, de rode teef! Zij is net een bulldozer en beukt met haar massale lijfje alle pups aan de kant om zelf de beste tepel te krijgen. Slaan de andere pups wel eens een drinkronde over; zij niet. Zij doet iedere keer gewoon mee. Ze zou eens wat tekort komen!

Ik ben erg blij dat ik Joy tot nu toe zo goed op gewicht kan houden en dat haar vacht zo mooi blijft glanzen. Ze oogt fit en gezond. Toch een teken dat ze geen moeite heeft met het zogen van 9 pups. Ik doe er alles aan om haar goed in conditie te houden.

Er zijn nu 3 pups zonder bandje: de witte reu, de paarse reu en de laatstgeboren reu die toch al geen lintje had. Deze 3 pups herken je in een oogopslag, dus het gekleurde lintje was overbodig geworden. De paarse reu is de lieveling van de kinderen; waarschijnlijk vanwege zijn schattige kleine koppie. De witte pup herken je omdat hij zo donkergrauw is zonder echte aalstreep. De reu zonder bandje haal je er ook zo uit: hij lijkt net een klein beertje (of zeeleeuw) met zijn grote kop, zijn speknek en zijn lichte gekleurde, dikke wollige vachtje. De oranje teef zou eigenlijk ook geen lintje nodig hebben: zij heeft zo'n donkere bruine kleur dat je haar zo ook wel herkent.

De pups beginnen steeds meer op echte hondjes te lijken. Hun oortjes "kleven" niet meer zo aan hun hoofd en beginnen een beetjes te bewegen. De pups zelf kunnen al een beetje op hun pootjes staan en hun oogjes zien er iets minder dichtgeknepen uit. Waarschijnlijk gaan ze nu binnen een paar dagen open.

De pups zijn nu ook "live" te bewonderen via de webcam. Deze kun je aanklikken via de homepagina.

Woensdag 15 juni.

Konden de pups eerst nog gemakkelijk met zijn allen op een rijtje tussen de voor- en achterpoten van Joy liggen, nu moeten ze af en toe driedubbeldik gestapeld hun weg naar de tepels zoeken. Die tepels hebben overigens behoorlijk wat te lijden van die melktrappende scherpe nageltjes van de pups. Vandaar dat ik ze 2 keer per dag insmeer met Calendula zalf. Dat werkt prima.

Ik kreeg een mailtje van een trouwe webcam bezoekster met de vraag waar Joy toch steeds is. Is zij soms cameraschuw? Nou, dat zal ik even uitleggen. Joy gelooft in een vrije opvoeding waarbij je streeft naar verzelfstandiging van je kids. Nee hoor, geintje. De pups komen niets tekort, maar Joy is nu eenmaal erg graag bij mij, of de rest van de mensenroedel. 's Avonds laat (als ze doorheeft dat wij naar bed gaan en dat er toch niets meer valt te beleven) en 's nachts (ik ga stiekem wel eens kijken) ligt ze continu bij de pups. Maar overdag gaat ze er alleen bij liggen om ze te voeden en te wassen. Voor de rest hobbelt ze de hele dag achter mij aan, in de hoop dat we leuke dingen gaan doen. Als de pups piepen gaat ze wel kijken, maar over het algemeen zijn de pups heel tevreden en liggen ze rustig te slapen.

Foto rechts: mijn dochter doet haar best om schoothondjes te maken van de pups. Hoe moeten dit nu later echte politiehonden worden?

Nog even en dan wordt de werpkist te klein voor al die pups!

Het voormalige paarse reutje (draagt nu geen bandje meer) mag dan de kleinste zijn van het hele stel, hij is wel het eerste hondje waarvan de oogjes al een beetje open zijn!

Het formaat (klein of groot) zegt trouwens niets. Joy was ook de kleinste uit het nest en zij is nu de grootste van allemaal!

Boven: de groene reu

Rechts: de witte reu

Zaterdag 18 juni.

Alle pups hebben nu hun oogjes open. Of ze er al veel mee zien is de vraag.

Koddig om te zien hoe ze verwoede pogingen doen om te lopen. Ze lopen 3 of 4 wankele pasjes op hun pootjes om vervolgens weer plat op hun buik te vallen.

Vandaag hebben we een klein puntje van hun nageltjes geknipt zodat ze wat minder scherp zijn. Ook hebben we de werpkist anders neergezet en de uitbouw waarin ze zijn gehuisvest zo ingericht dat ze daar straks lekker in kunnen rondlopen. De anti-doodlig stangen zijn nu uit de kist verwijderd zodat de pups meer ruimte hebben want het werd wel erg vol.

Ze groeien nog steeds erg goed. De witte reu is momenteel weer de zwaarste met 1394 gram. De rode teef komt daar vlak achteraan met 1350 gram.

Morgen zijn de pups 2 weken oud en krijgen ze hun eerste wormenkuur.

Boven: twee zusjes in een innige omhelzing!

Gisteren (maandag) was voor mij een zware dag. Toen het kwik hier richting de 34 graden kroop en mijn maatregelen om de warmte buiten te houden niet meer hielpen, maakte ik me ernstig bezorgd om de pups. Wat hadden die stakkertjes het warm! Vooral de laatstgeboren reu, die een wat dikkere en ruigere vacht heeft dan de anderen, lag te hijgen van de hitte. Ik ben tijden bezig geweest om ze wat extra water te laten drinken en uiteindelijk hebben we ze met z'n allen verhuist naar de badkamer, de enige plek in huis waar het nog enigszins uit te houden was. Trouwe webcam bezoekers zullen wel gemerkt hebben dat er gistermiddag geen verbinding was: helaas (gelukkig?) hebben we nog geen webcam in de badkamer!

Tot overmaat van ramp was ook nog de karnemelk op. En met dat warme weer loopt de melk van Joy snel terug. Gelukkig was Peter zo lief om 's avonds nog 5 extra pakken karnemelk voor me te gaan halen.

Foto rechts: zo lig je als pup als je het warm hebt (van boven af gezien)

Deze groene reu heeft trouwens als eerste uitgevonden dat je ook kunt grommen! Heel grappig om zo'n klein schattig humpie te horen grommen tegen zijn broertjes en zusjes!

Dinsdag 21 juni.

Zondag merkte ik ineens een enorme vooruitgang in de ontwikkeling van de pups. Ze reageren nu op geluid en kijken je echt aan. Ook volgen ze je met hun oogjes als je van positie verandert.

Ze beginnen nu ook te spelen met elkaar en "bijten" elkaar in hun staart of oren. Hun tandjes beginnen een beetje door te komen en vandaar dat ze graag mijn vinger of hand opzoeken om in te bijten.

Ook lopen gaat ze steeds beter af: van buikschuivende zeeleeuwen zijn het opeens waggelende hondjes geworden.

De gele pup (teef) aan de wandel!

Boven: een enorme stapel puppies!

Nu is het tijd om de pups aan allerlei geluiden te laten wennen. Laatst had ik Peter aan de telefoon en die vroeg zich verwonderd af wat ik allemaal aan het doen was. Ik legde hem uit dat ik met een pollepel op een pannendeksel aan het slaan was. Ook de boxen van de radio worden regelmatig getest. Tot nu toe blijken ze (de boxen) volume 12 nog prima te doorstaan.

Onder: de groene reu

Onder: de roze teef

Woensdag 22 juni.

Mijn huis lijkt wel een bunker met al die dichte gordijnen, maar gelukkig helpt het wel om het een beetje koel te houden in huis. De pups groeien -ondanks de warmte- gelukkig nog steeds goed. Van maandag op dinsdag, toen het 34 graden was, zijn de rode teef en de groene reu zelfs 101 gram aangekomen! De rode teef is de witte reu alweer voorbijgestreefd in gewicht: zij weegt nu 1639 gram. De witte reu volgt haar op de voet met zijn 1609 gram. De groene reu en de gele teef zijn ook echte zwaargewichten met respectievelijk 1591 en 1589 gram. De rest van de pups groeit ook goed, maar doet het wat rustiger aan. Stiekem ben ik er wel een beetje trots op dat Joy de pups nog steeds helemaal zelf (met een beetje hulp van een liter karnemelk per dag) kan voeden. Als dat zo doorgaat kan ik de puppymelk overslaan en krijgen ze als ze 21 dagen oud zijn hun eerste mini-balletje Duck.

Boven en links: het zwaargewicht van de familie: de rode teef

Boven: de blauwe reu

Boven: onze pluizebol: de reu zonder bandje. Er zijn nu meerdere pups zonder bandje, maar deze teddybeer blijft voor ons altijd "De reu zonder" omdat hij als laatste werd geboren en toen waren de gekleurde lintjes op (ik had namelijk niet gerekend op 9 pups).

De pups gaan nu steeds meer met elkaar spelen en ook moeders bemoeit zich ermee. Net of ze ze wil leren hoe het moet. Af en toe hou je je hart vast want dan pakt ze ineens een hele kop van een pup in haar bek! Gelukkig gaat het allemaal zachtjes.

Ik heb wat speelgoed in de puppyspeeltuin gelegd (piepballetjes, een rammelpotje met kralen erin, een kippenpoot die enorm veel lawaai maakt als je erin knijpt, etc.) Joy, die helemaal hoteldebotel is van ballen, heeft nog wat moeite om het speelgoed te delen met de pups. Ze denkt dat alles voor haar is, de hebberd!

Boven: is dat nou mijn bal of niet?

Zaterdag 25 juni.

De wereld van de pups wordt steeds groter. Hadden ze eerst genoeg aan een werpkist, nu gaan ze de wereld verkennen. Het deurtje van de werpkist is eruit en nu kunnen ze lekker vrij rondlopen. Je ziet dat ze daardoor ineens veel beter gaan lopen. Ook kunnen ze zo wat makkelijker een koel plekje opzoeken wanneer het weer eensn zo enorm warm is als de afgelopen dagen. Op de kranten heb ik nu nog een kleed liggen omdat het anders nog een beetje glad voor ze is.

Het feit dat ze nu uit de werpkist kunnen, is tevens een eerste mini-stapje in de richting van het zindelijk worden. Je merkt dat ze niet graag in hun werpkist plassen en dat is dan ook het eerste wat ze doen als ze eruit komen. Het kleed dat er (vandaag) ligt, is toevallig ook nog groen, dus wie weet associeren ze dit later wel met gras :)

De pups gaan nu ook kwispelen als ze mij komen begroeten: zo schattig! Je krijgt steeds meer contact met ze. Ondertussen laat ik ze ook aan meer en meer geluiden wennen: een deur die dichtslaat, een ingeklapt boodschappenkrat dat op de grond valt (en dat maakt bijzonder veel lawaai!), in je handen klappen, een slipketting die op de grond valt, een rammelend hekje, etc.)

Boven: lekker plekje hoor, onder het gordijn!

Voor de trouwe webcambezoekers (en -sters): omdat de puppyspeeltuin nogal groot is, is het niet mogelijk om het hele gebied in beeld te krijgen. Af en toe zullen jullie misschien denken dat de pups verdwenen zijn, maar dan liggen ze waarschijnlijk net buiten beeld of in de werpkist.

Links: wat een gigantische lap tong heeft zo'n pup!

Foto boven: Spelende pups, enig om naar te kijken!

Vandaag zijn twee toekomstige puppy-eigenaren op bezoek geweest, dus over aandacht hadden de pups niets te klagen. De nieuwe eigenaren moeten nu ook gaan nadenken over een leuke naam, beginnend met een 'A'. Van 1 teef (welke weten we nog niet) is de naam al bekend. Zij gaat Alma Mater heten. Dat is een Romeinse erenaam voor zegenrijke godinnen en betekent letterlijk vruchtbare moeder, milde moeder.

Foto boven: apport!

Foto boven: wat doe je als je honger hebt en je moeder wil niet gaan liggen?

Over namen gesproken: de oplettende lezer van deze website heeft natuurlijk al lang in de gaten dat Joy bij ons thuis Nikki heet. Wij hadden die naam al heel lang in ons hoofd en toen bleek dat haar stamboomnaam met een 'J' moest beginnen, hebben wij haar op papier de naam Joy gegeven.

Toch zou ik dat nu nooit meer doen; een andere roepnaam dan de stamboomnaam. Dat werkt gewoon verwarrend. Toen ik meedeed aan een wedstrijd (waar je je net als op een examen moet aanmelden met de stamboomnaam van de hond) en ik na het aanmelden tegen mijn hond zei: "Nik, volg", keek de keurmeester me nogal wantrouwend aan. "Ze heette toch Joy?" "Ja," antwoordde ik, "maar ik noem haar Nikki". "Oh," zei de keurmeester heel humoristisch: "dan is dat zeker haar nick name".

Ik raad mijn aanstaande pup-eigenaren dan ook aan om 1 naam te kiezen. Van een clubgenoot van mij kreeg ik een boekje met allerlei hondennamen (met de betekenis ervan). Voor wie nog wat inspiratie op wil doen volgen hier een paar namen met een 'A':

Alf, Ayla, Amy, Aldo, Alex, Alfa (of Alpha), Alroy (betekent 'koning' in het Spaans), Amber, Amigo, Amon, Amor (heeeel toepasselijk, want deze Romeinse god is de zoon van Eros), Andy, Alexis (roepnaam Lexie), Aragorn (voor de fans van Lord of de Rings), Arak (Indiaans voor 'beer'), Argos (de hond van de Griekse held Odysseus),

Zondag 26 juni.

Vandaag hebben de pups hun eerste soepballetje Duck gehad en dat ging boven verwachting goed! De dierenarts op de faculteit der diergeneeskunde in Utrecht had me gewaarschuwd dat ik het voer waarschijnlijk in hun bekje zou moeten "prakken". Als je de pups eerst op puppymelk hebt, kun je later het voer erdoorheen mengen. Aangezien ik de melkfase oversla, hebben de pups bij mij nooit iets anders gehad als moedermelk. Maar binnen een mum van tijd hadden alle pups zelfstandig een balletje Duck uit mijn hand gegeten. Ze vonden het heerlijk en aten mijn vingers er bijna bij op! Geweldig toch? Pups die nog nooit gekauwd hebben en die zo het vlees uit je hand eten!!! Toppers zijn het! Morgen krijgen ze 2 keer een stukje Duck en vanaf overmorgen tot de 28e dag 3 balletjes. Daarna gaan ze met z'n allen uit een grote bak eten.

Foto's boven en onder: een ode aan onze Teddybeer met zijn mooie volle vacht en zijn schattige koppie.

Foto links: Gaaaap, ik ben best wel moe!

Foto boven: de gele teef

Arista (Griekse naam, betekent 'beste'), Arthos (1 van de 3 musketiers), Athos, Asterix, Arsha (Perzische naam met als betekenis 'eerbiedwaardig'

Foto boven: lekker liggen bij elkaar

Foto boven: Wel ja, sloop dat kleedje maar!

Foto boven: aanvalluh!!

Foto boven: alle reuen bij Peter op schoot (was niet zo'n eenvoudige opgave)

Foto boven: de gele teef en de groen reu.

Foto rechts: de gele teef (is het geen plaatje?)

Woensdag 29 juni.

Wat gaat het hard, wat worden de pups al groot! Ineens beginnen ze op echte Duitse Herdertjes te lijken (gelukkig maar). Drie maal per dag krijgen ze nu hun balletje Duck en dat gaat er in als... Duck! Hoewel deze 3 balletjes nog niet worden gezien als bijvoeding, groeien de pups er toch goed van. De zwaarste hond is nu de gele teef, zij weegt 2042 gram.

Joy voedt de pups ook nog steeds trouw, hoewel ze haar af en toe wel pijn doen met hun scherpe tandjes en nageltjes. Af en toe vallen ze op haar aan als hongerige wolfjes en heb ik best een beetje medelijden met haar.

De pups kunnen nu ook uit een waterbak drinken. Ik verwacht dan ook dat het geen probleem voor ze zal zijn als ze a.s. zondag met z'n allen uit een grote voerbak gaan eten.

Foto boven: lekker zo'n kippenboutje!

Foto boven: wat staat ze daar nu te piepen met dat balletje?

Foto boven: ja, blijft ze nu aan de gang?

Naar aanleiding van mijn vorige stukje over namen, kreeg ik nog een paar leuke tips:

Een teef kan natuurlijk ook zeer goed naar oma Aranka worden vernoemd! En Angus voor een reu vind ik ook een mooie naam. In de Keltische mythologie is dit de god van de liefde en de erotiek en kan dus worden vergeleken met de Griekse god Eros. Of Arnulf; een samenstelling van de Germaanse stamvormen Arn (adelaar) en Wulf (wolf).

Maar de allerleukste tip kreeg ik van Prins Willem Alexander: Alexia!

Foto boven: drinken uit de drinkbak

Foto boven: statieportret van de blauwe reu, in het echt is hij wat donkerder.

De pups zijn nu volledig nestzindelijk. Ook richten ze zich steeds meer op mensen. Als ik in hun "kennel" kom zitten, komen ze allemaal op mij af en verdringen elkaar om maar zo dicht mogelijk bij me te kunnen zijn. En mits ze niet al te hongerig zijn, verkiezen ze zelfs mijn aanwezigheid boven die van hun moeder!

Ze beginnen nu ook te rennen en te springen en dat ziet er heel koddig uit.

Foto boven: de oranje teef (alle hondjes met een lintje hebben vandaag een nieuw en breder exemplaar gekregen. Dit past beter bij hun huidige formaat. Kunnen de webcam-bezoekers ze ook beter herkennen.)

Foto boven: de roze teef (ook weer lichter dan in werkelijkheid. Waarschijnlijk komt dit omdat we in de zon stonden.)

Donderdag 30 juni

Het wordt steeds moeilijker om die zware, wriemelende en frutselende pups te wegen. Ze blijven gewoon niet stil zitten! De rode teef heeft vandaag de gele teef weer ingehaald. Zij weegt nu 2156 gram.

Joy voedt de pups nog steeds, hoewel het niet echt meer van harte gaat. Niet echt verwonderlijk als je ziet hoe ze door die kudde uitgehongerde wolven wordt aangevallen! Joy had vandaag ook wat stuwing, dus ik denk dat de pups nu toch minder melk drinken en steeds meer overgaan op de Duck.

Nu het niet meer zo heet is, ben ik weer begonnen om met Joy te fietsen en weer een beetje te trainen. Ze staat echt te popelen om weer aan het werk te gaan!

Foto boven: een nieuw speeltje: de giraf uit de tekenfilm Madagascar. Kun je leuk mee touwtrekken!

Foto boven: de paarse reu

Foto boven: de witte reu (moest je me hier nu voor wakker maken?)

Foto boven: Joy voedt nu het liefst zittend. Ze is bang dat als ze gaat liggen, ze een pup verplettert. Niet geheel ondenkbaar als je die zwerm gretige sprinkhanen ziet!

Foto boven: een zeer fotogenieke pup (met een geweldig karakter).

Foto boven: even lekker stoeien.

Foto boven: ha die mama, jij ook hier?

Foto boven: de pups zijn erg graag bij mensen en komen als je ze roept.

Foto rechts: apporteren met 4 weken!

De gele teef, met op de achtergrond de blauwe reu. Lekker in het zonnetje. Ja, het leven van een pup is zo slecht nog niet!

Zondag 3 juli

Sinds zaterdag is de wereld van de pups alweer een beetje groter geworden. Aan hun binnenren is nu ook een buitenren vastgemaakt (zie foto links) zodat de pups als het mooi weer is, zelfstandig naar buiten kunnen gaan. Niet alleen meer speelruimte en frisse lucht, maar ook dit is weer bevorderlijk voor hun zindelijkheid.

Foto boven: nadat ze eerst 's ochtends hun tweede wormkuur hadden gehad (hieperdepiep de pups zijn 4 weken!), kregen ze 's middags voor het eerst hun Duck uit twee grote voerbakken. Leuk voor een foto, dacht ik. Helaas was het eten al op toen ik met mijn fotocamera kwam aanlopen.

Foto boven: buiten spelen met de kinderen.

Foto boven: Ik haal de pups nu vaak in kleine groepjes uit hun ren om ze in de kamer of buiten in de tuin te laten rondlopen. Zo wennen ze ook aan een nieuwe omgeving en een nieuwe ondergrond. Het valt me op dat ze al zo dapper en onbevangen overal op af lopen.

Foto boven: de nieuwe buitenren van de pups. Joy kan er in en uit springen als ze wil, de pups nog niet

Foto boven: de roze teef, door ons ook wel De Bitch genoemd! Je ziet misschien wel aan die ondeugende felle oogjes waarom ze die bijnaam heeft. Deze teef kan alle andere pups aan.