|
Het is opmerkelijk dat de pups zo weinig onder de indruk zijn van vreemde situaties, een vreemde omgeving of harde geluiden. Wij wonen vlak naast de snelweg en toen de pups voor het eerst naar buiten gingen, had ik toch wel verwacht dat ze onder de indruk zouden zijn van het verkeerslawaai. Maar dat was helemaal niet zo. Het is alsof ze hier al jaren wonen. |
 |
Foto boven: de blauwe reu
Foto boven: aan het sjouwen met een speeltje. Volle beet of niet?
Foto boven: een wijntje drinken tussen de puppy's en de pony's. Het is hier af en toe net een dierentuin.
Foto boven: allemaal naar buiten! Ik was trouwens een beetje voorbarig toen ik gisteren schreef dat de pups nog niet zelfstandig uit de buitenren konden klimmen. Sinds vandaag kunnen ze dat namelijk wel! (van links naar rechts: roze teef, groene reu, gele teef, blauwe reu en achteraan: de paarse reu)
Foto boven: even lekker dominant over mijn broertje heen staan. Kom maar op, als je durft!
|
Foto boven: Onze twee pony's komen op bezoek in de tuin. Zo wennen de pups ook meteen aan paarden. Ze zijn er trouwens absoluut niet van onder de indruk.
Foto boven: de witte reu en de rode teef
Foto boven: samen een dutje doen in de schaduw onder een boom.
Foto boven en onder: leuk ding zeg, dat witte monstertje (met dank aan de Mc Donalds). Je kunt er zo leuk mee rondsjouwen.
Foto boven: blauwe reu
De twee foto's hierboven: ben je net leuk met je zusje aan het stoeien, komt dat ellendige broertje zich er weer mee bemoeien! |
|
De pups slapen nu minder en worden steeds veeleisender. Ze weten nu dat ik degene ben die dat lekkere voer brengt, dus als ze mij zien gaan ze vreselijk tekeer. Horen en zien vergaat je. Ook als ik ze roep: puuuuuuuuuppies, en met mijn tong klak, zijn ze meteen wakker en komen ze van alle kanten aan rennen. Dat komt goed van pas als ze buiten in de tuin mogen ronddollen. Ze zijn nu zo ondernemend en kunnen al zo hard rennen, dat je handen en ogen tekort komt. Gelukkig maar dat ze komen als ik ze roep. Je moet ook erg goed opletten waar je je voeten neerzet. De puppies hebben er een ware kunst van gemaakt om enorm in de weg te lopen. Ook Joy is niet meer veilig: zij is net de rattenvanger van Hameln met die stoet puppies achter haar aan. De pups zijn nu zo groot dat ze ook staand bij haar tepels kunnen en daar is moeders niet altijd voor in de stemming. Gelukkig voor haar kan ze nog steeds harder lopen dan de pups! Er zijn nu ook pups die het in een stoeipartijtje durven opnemen tegen hun moeder. Dapper hoor! Geen gezicht zo'n ieniemienie hondje die een grote Duitse Herder staat uit te dagen!
Foto boven: aai mij! aai mij! aai mij! aai mij!
Foto boven: wie mag er bij Philippe op schoot?
Foto boven: Help! ik word aangevallen door een kudde jonge hondjes!
Foto boven: lekker afgelebberd worden, hoef je ook niet meer te douchen!
Foto boven: de witte reu.
|
Foto boven: buiten spelen met de puppies. Vraag maar aan Elise hoe hard ze al kunnen bijten met die kleine tandjes!
Foto boven: de puppies zijn heel graag bij mensen.
Foto boven: die donkere pup bij Philippe op schoot is de witte reu. Vooraan de roze teef.
Foto boven: links de blauwe reu, rechts de paarse.
Foto boven: spreekt voor zichzelf: de oranje teef in 't zonnetje
Foto boven: de puppies maken kennis met een cavia (ja, heus, dit is een cavia!) Ook hebben ze nu eindelijk onze kat gezien. Voor het eerst durfde onze Mobi de puppyren te benaderen. De puppies keken bijzonder verbaasd. Je zag ze denken: poeh, dat is een grote tijger! Zou je die ook kunnen doodschudden? Onze kat is namelijk ook rood/oranje gestreept, net als de twee speelgoedtijgertjes waarop de pups het doodschudden oefenen. Ze zijn er zo goed in (het doodschudden bedoel ik) dat ik er over denk om ze naar de Veluwe te sturen. Kunnen ze daar de poema gaan vangen.
Foto links: kun je dat eten? |
|
Vandaag hebben de pups kennis gemaakt met trampoline springende kinderen. In plaats van ervan weg te lopen, gingen deze pups er juist op af. Ze vonden het erg vreemd dat ze opeens niet meer bij de kinderen konden komen!
Foto boven: met z'n allen onder de trampoline gaan staan.
Foto boven: apporteren deel 2 Het schoonmaken van de puppyren wordt een tijdrovend klusje. Heb je ze net met z'n allen naar buiten gelokt, draai je je om naar de deur, en hup; daar schieten er weer een paar naar binnen. Watervlug zijn ze! En als je niet oplet, breek je ook nog je nek over ze.
|
Foto boven: roze teef, blauwe reu, paarse reu.
Foto boven: ik heb even een spoortje uitgelopen voor de paarse reu :)
Foto boven: he, wat zit er in die boom?
|
|
Dit weekend worden er 4 pups uitgezocht door hun nieuwe eigenaar en dus krijgen de pups heeeeel veel bezoek. Op vrijdag waren er 7 mensen op bezoek en zijn het eerste reutje en het eerste teefje uitgezocht. De groene reu gaat Andor Bikkel heten (roepnaam Bikkel) en de oranje teef heet Alexis Tosca (roepnaam Tosca). Vandaag, zaterdag, is eerst de reu geselecteerd die naar Finland gaat. Het is de blauwe reu geworden. Ik heb nog geen idee hoe hij gaat heten, maar ik hoop dat ik zijn naam kan uitspreken :) De pups waren 's ochtends waarschijnlijk nog wat moe van het bezoek van vrijdagavond, want ik vond ze een beetje lauw. Later op de dag, toen er familie op bezoek kwam, waren ze veel actiever en fanatieker. Maar liefst 6 kids en 6 volwassenen om mee te spelen: wow, dat was feest! Deze pups kijken echt nergens meer van op. Morgen wordt Alma Mater uitgezocht, het tweede teefje. Ik ben benieuwd welke pup het wordt. Nog steeds word ik gebeld of er nog reuen zijn. Ik denk dat ik er wel 15 had kunnen verkopen. Ik snap niet dat al die hondensporters voor een reu gaan. Deze 4 teven doen zeker niet voor de reuen onder, in tegendeel; ik ben benieuwd wie de eigenaar van het roze teefje wordt, dat kleine ding is zo enorm fel, daar krijg je je handen nog vol aan. Je ziet haar kijken: wat zal ik nu weer eens voor kattekwaad uithalen? Of wie zal ik nu eens te grazen nemen? Een teef naar mijn hart. Gisteren gooide een bezoeker zijn sleutelbos voor haar op de grond, en zij pakte het zo op. Een pup die met 5 weken al ijzer apporteert! Ik wil haar straks weleens in de sport zien! Ook het gele teefje hieronder is een bijzonder fel ding. Er is geen reu die zo hard bijt als zij!
Naast 5 keer per dag Duck, worden de pups ook nog steeds gevoed door Joy. Dat zijn wel georganiseerde voedingen, want zodra deze kolonie uitgehongerde wolfjes hun moeder ziet, gaan ze allemaal voor de ingang staan zodat Joy er niet meer in kan springen zonder op een pup te landen. Kennen jullie de film "Finding Nemo", waar al die zeemeeuwen een visje zien en dan met z'n allen 'mij, mij, mij....." schreeuwen? Daar lijkt dit wel een beetje op. Ik moet dan eerst de pups bij de ingang vandaan lokken voordat ze erin kan springen. Als de rattenvanger van Hameln moet Joy dan eerst 3 'hink-stap-sprong' rondjes door de puppykennel lopen alvorens ze half in de spagaat in de werpkist beland. Liggend voeden gaat al niet meer; de pups zijn inmiddels zo razendsnel: voordag Joy kan gaan liggen hebben ze haar al besprongen. Ik heb een cd te leen gehad van mijn schoonzus. Het is een cd van Martin Gaus met allerlei "enge" geluiden erop: onweer, schieten, vuurwerk, harde regen, motoren, etc. Het is eigenlijk bedoeld als therapie voor angstige honden, maar ik gebruik hem om de pups aan dat soort geluiden te laten wennen. Vandaag tijdens hun voedertijd heb ik hem voor het eerst gedraaid.
|
Foto boven: De pups hebben nu ook een mand gekregen om in te slapen, want: kleine puppies slapen in een werpkist, grote pups slapen in een mand!
Foto boven: avondwandelingetje met Bikkel. De volgende stap in de socialisatiefase van de pups. We kwamen een motor en een auto tegen en dartelende kalfjes die met ons meerenden. Aan verkeerslawaai zijn deze pups al gewend: wij wonen immers aan een parallelweg langs de snelweg. Bikkel bleef heel kalm onder dit alles en was absoluut niet bang.
Foto boven: wennen aan paarden.
|
|
Het drukke weekend met de vele visite is voorbij. De pups kunnen lekker uitslapen, ik helaas niet. Vandaag heb ik eerst een socialiseringswandelingetje gemaakt met Tosca en daarna met Alma. Zondag is Alma Mater uitgezocht. Het is de teef geworden met het gele bandje. Speciaal voor Helna hieronder een foto van haar:
Wat een schatje he? Van het paarse reutje staat 1 oortje al een beetje overeind en dat is een heel koddig gezicht. Hij lijkt een beetje op een vosje, vind ik.
Foto boven: de rode teef en de blauwe reu slopen de slippers van het bezoek. Hopelijk zijn hun nieuwe baasjes goed verzekerd :)
Foto boven: het roze teefje.
Foto boven: nee, niet doen; dat kietelt!
Foto boven: allemaal lopen de pups nu met stokjes, ballen en flostouwen te sjouwen. Dit is de laatstgeboren reu, de reu zonder bandje (met zijn prachtige expressieve koppie).
|
Foto boven: He, is dat niet mama's kluif ? Durf ik....?
Foto boven: spelen met de pups
Foto boven: nog een keer Alma
Foto boven: nogmaals het roze teefje.
Foto boven: als puppies slapen zijn ze zooooo lief!!!
Foto boven: samen op de skippiebal
|
|
Het blijft druk met alle visite, maar dat is juist goed voor de socialisatie van de pups. Wat dat betreft hebben de pups nog een paar goedgevulde dagen voor de boeg. Vanavond komt nog een nieuwe eigenaar zijn reu uitzoeken en ook vrijdag en zaterdag komen er gasten. Vrijdag gaan de pups bovendien naar de dierenarts voor hun eerste enting. Vandaag kreeg ik bericht dat a.s. maandag de identificeerder van de Raad van Beheer komt. Dat betekent dat de pups inderdaad vanaf het weekend van 23 en 24 juli naar hun nieuwe eigenaren toe kunnen! Dat schiet al op; nog even en dan ben ik al die lieve kleine puppies kwijt, ik moet er nog niet aan denken! Opmerkelijk dat je je in een paar weken tijd al zo aan ze gaat hechten. De pups worden steeds actiever. De hele dag lopen ze met van alles te slepen en hun buitdrift wordt steeds duidelijker merkbaar. Als je een bos sleutels in hun ren gooit, willen ze dat direct allemaal buit maken. De pup die de sleutels weet te bemachtigen, loopt er triomfantelijk mee rond, terwijl de anderen hun best doen om het weer af te pakken. Ook dagen ze elkaar uit met een stukje speelgoed: kijk eens wat ik heb, probeer het maar eens af te pakken! Geweldig leuk om te zien. Minder leuk is, dat ze ook behoorlijk sloperig worden: niet alleen hebben ze al met z'n allen een atlas uit de boekenkast getrokken en vakkundig "verbouwd", ook mijn benen moeten het ontgelden. Volgens mij kunnen ze allemaal de KNPV in: het zijn geweldige 'beenstellers'. Regelmatig oefen ik met de pups het 'op hun rug leggen'. Zonder tegenstribbelen laten ze dat toe. Van elkaar pikken ze het echter absoluut niet meer. Het hondje dat onder komt te liggen ontbloot zijn tanden en grauwt van zich af. Het klinkt al behoorlijk 'echt'. Leuk gezicht als zo'n klein hondje zijn lippen optrekt.
Foto boven: dit keer een aantal foto's van de blauwe reu, speciaal voor de mensen uit Finland. Tenslotte kunnen zij niet zo makkelijk even langskomen om hem te bekijken.
Foto boven: de blauwe reu, kauwend op een blaadje.
Een geweldig hondje: speels, fel, levendig...
Foto boven: Onze Alpha teef: de roze teef met haar felle oogjes. We zoeken voor haar nog een eigenaar die houdt van een pittige hond met veel drift.
Foto boven: nog 1 keer de blauwe reu. Ik denk dat jullie nu wel een goed beeld van hem hebben!
Foto boven: dat is een rare hond!
Foto boven: kiekeboe!
|
Foto boven: Tosca gebruikt Alma als hoofdkussen.
Foto boven: etenstijd!!!! De pups krijgen nu samen 2400 gram Duck per dag, verdeeld over 5 maaltijden en iedere dag verhoog ik de totale hoeveelheid voer met 200 gram. Joy voedt ze nog 4 keer per dag, maar ik ben aan het afbouwen. De cd van Martin Gaus is al bijna grijs gedraaid (of zeg je dat niet van cd's ? Ik kom nog uit het tijdperk van de langspeelplaten) We hebben al vuurwerk gehad, onweer, schieten, harde regen, motoren, startende auto's en claxons. Misschien kan ik nog vragen of Animato (onze plaatselijke fanfare) een keer langs wil komen :)
Foto boven: nog een keer de blauwe reu. Ook zijn oortjes gaan al een klein beetje staan.
Foto boven: he, jou ken ik!
Foto boven: en nogmaals de blauwe reu.
Foto boven: de rode teef. Vind ik zelf persoonlijk een hele mooie, ranke teef.
Kennismaken met Otje het konijn, dat minstens net zo zwaar is als de pups. De pups vonden het prachtig, het konijn wat minder, vooral toen ze in haar oor werd gebeten. Ik ging vanmiddag een wandelingetje maken met de rode teef toen ik onze kat Mobi tegenkwam. Een ideale gelegenheid om kennis te maken. Gelukkig is onze kat zeer rustig en niet snel ergens van onder de indruk. Hij deed dan ook alsof hij het doodnormaal vond dat er een puppie aan hem kwam ruiken. Daarna heb ik snel Bikkel gehaald omdat hij in een huis komt waar ook een kat woont. Ook hij kon rustig kennismaken met het fenomeen 'kat'.
Foto boven en links: de witte reu en Mobi. Deze kat zal niet snel blazen of met zijn poot slaan. Weglopen doet hij al helemaal niet. Vanavond is de derde reu uitgezocht. Het is de paarse reu geworden. Het reutje waarvan al 1 oor overeind staat. Hij gaat Alco heten. |
|
Vanmorgen is er bezoek geweest voor het rode teefje. Zij hebben besloten dat zij haar volgende week komen halen. Haar naam is nog niet bekend, daar wordt nog een nachtje over geslapen! Vanmiddag krijgen we hoog bezoek want dan komt Hennie Rouw, de fokker van mijn hond Joy om de pups te 'bezichtigen'. Natuurlijk moet ik er dan wel voor zorgen dat zij er op hun paasbest uitzien! Opnieuw was onze kat een gewillig slachtoffer om de pups te leren omgaan met het fenomeen 'kat'. Dit keer was het Alma die een speciale training kreeg.
Foto boven: heel voorzichtig in sluipgang ernaartoe.
Foto boven: Tosca en bikkel aan het spelen met een plastic ring. |
Foto boven: het nu nog naamloze rode teefje samen met Bikkel.
Foto boven: kijk, zo'n kat is juist erg lief!!!!
Foto boven: nu kan ik wel alleen!
|
|
Het bezoek aan de dierenarts is zeer luidruchtig verlopen! Mijn hemel wat maken 9 puppies in een bench in de auto een herrie! Er was geen gesprek meer mogelijk. En wat een toestand is het om 9 pups in een bench te stoppen: wil je er 1 in stoppen, komen er weer 2 uit. Ze vonden het helemaal niets om in een hok te zitten en protesteerden luidkeels. Ik heb een heleboel foto's gemaakt van de pups in de auto en het bezoek aan de dierenarts, maar helaas zijn ze om een of andere vage reden allemaal mislukt. Heel erg jammer, want we hadden veel bekijks in de wachtkamer en de pups konden meteen ook kennismaken met een Labrador en een Husky van 15 jaar oud. Het waren de eerste vreemde honden die ze zagen, maar ze vonden het totaal niet vreemd. Goed voor hun socialisatie. Het prikje vonden ze helemaal niet erg. Arctos, de Finse (blauwe) reu, kreeg er zelfs twee: hij werd ook nog tegen hondsdolheid ingeent. Vrijdagavond werd reu nummer 4 uitgekozen, of te wel de witte reu (hij had vroeger namelijk een wit lintje om). Zijn nieuwe eigenaar moet nog even een naam verzinnen. Zaterdag werd onze laatste reu gekozen. Het werd onze laatstgeboren reu, die er uit ziet als een teddybeer, maar in werkelijkheid zich meer gedraagt als een grizzlybeer. Hij zal in het trainingscentrum van Sculpadog NL worden getraind om later als verdedigings- en narcoticahond in Amerika te gaan werken. Hij gaat Arsene heten (met een accent grave op de eerste 'e', maar ik weet nog niet hoe dat moet met HTML :) )
Foto boven: aangezien het bij Joy meer dan 5 maanden duurde voordat haar oren gingen staan, ben ik enorm verbaasd dat dit nu al het geval is bij het paarse reutje Alco. Ik vind het wel heel stoer staan.
Foto boven: he jij daar; wil je wel eens van mijn stok afblijven!
Foto boven: Alma. De pups zijn nu zo bewegelijk en ze rennen al zo hard, dat de foto's af en toe niet helemaal scherp meer zijn.
Foto boven: Hellup, ik ben geen pakwerker!!!
Foto boven: spelen met Elise.
Foto boven: Alco, blijf nu even netjes zitten voor de foto!
Foto boven: Alco en Alma: en als jij nu niet heeeel snel van mijn stok afblijft..........?!? |
Foto boven: ach, dit is toch gewoon zielig! Als ik Joy was, belde ik de dierenbescherming. Het wordt echt tijd om dit gespuis te spenen. Nog twee daagje 1 keer per dag voeden en dan is het afgelopen met de pret! Het was de afgelopen dagen best wel warm en de pups lagen graag buiten in het koele zand of op het stenen plaatsje. Ook poedelen in de waterbak werd aangewend om verkoeling te zoeken. Dat de kranten eronder daardoor ook kleddernat worden, is alleen maar mooi meegenomen want dat is zo lekker koel als je erop gaat liggen! (het is maar wat je lekker vindt!) Het feit dat de pups altijd naar buiten kunnen heeft een positief effect op hun zindelijkheidstraining. Poepen doen ze alleen nog maar buiten en dat scheelt veel schoonmaakwerk!
Foto boven: Alco. Is het niet net een heel donker klein Mechelaartje? Of ben ik nu vreselijk aan het vloeken?
Zaterdagmiddag lekker ravotten in de tuin. De pups worden steeds ondernemender en regelmatig ben je er 1 kwijt. Gelukkig is onze hele tuin omheind, maar ja, het is wel 1000 m2, dus af en toe moet je even zoeken.
Foto boven: stoere Bikkel. Hij kan enorm jaloers zijn. Wanneer je overdreven lief tegen een andere pup praat, protesteert hij hevig. Hij vraagt echt om aandacht.
Foto boven: nog een keer Alco. Ik krijg geen genoeg van zijn oortjes.
Foto boven: ze zijn allemaal erg graag bij 'het bazinnetje'. Vechten om aandacht.
Foto boven: het rode teefje, echt een heel lief ding. Ik weet nog steeds niet hoe zij gaat heten. Misschien kunnen de nieuwe eigenaren mij dat even mailen?
Foto boven: he, daar is Mobi weer! |
|
Vandaag zo'n leuke dag gehad met de puppies! Tosca en Bikkel gingen mee naar de hondenclub omdat zij allebei terecht komen bij een clubgenoot van IPO 't Haartje. Dit was natuurlijk een totaal nieuwe ervaring voor de pups maar ik vond ze erg vrij en onbevangen en aan aandacht hadden ze geen gebrek!
Foto boven: Tosca en Bikkel in de auto, gearriveerd bij IPO 't Haartje. Waar zijn we nu weer in 's hemelsnaam?
Foto boven: Mariska, samen met Rien en Joke het nieuwe baasje van Tosca.
Foto boven: volg!
Foto boven: Rien, het nieuwe baasje van Tosca, kon niet langer wachten: zo'n hond moet je gelijk laten wennen aan een mouw!
Foto boven: O nee, zo'n ding stinkt wel, maar is toch niet eng.
Foto boven: Nog een keer Dirk en dit keer wel met zijn eigen hond Bikkel.
Foto boven: kennismaken met Endor. Eindelijk een soortgenoot.
|
Foto boven: Anton, de nieuwe eigenaar van de witte reu heeft een bench achtergelaten om zijn hondje, dat bij gebrek aan een naam nog steeds 'vriendje' heet, alvast aan deze behuizing te laten wennen. De andere pups profiteren hier ook van en ze gebruiken de bench als hun 'hol' om al het speelgoed naar toe te slepen. Ik had zelf een tijdje terug ook al een bench neergezet, met hetzelfde doel, maar die had een nogal hoge instap en ik was bang dat de pups zich daaraan zouden bezeren. Vandaar dat ik hem weer heb weggehaald. Deze bench is handiger.
Foto boven: Mariska samen met Tosca.
Foto boven: Bikkel vrolijk huppelend op het trainingsveld.
Foto boven: Revier! Bikkel in het verstek.
Foto boven: puppy jutten. Zeg Rien, is het daar nog niet een beeeeetje vroeg voor?
Foto boven: Dirk, het nieuwe baasje van Bikkel, dit keer even met Tosca.
Foto boven: er waren ook andere honden om mee kennis te maken en nog wel zo'n hele grote enge zwarte Mechelaar. Ik vind het echt onvoorstelbaar dat de pups, die toch alleen maar hun moeder zijn gewend, helemaal niet bang zijn voor vreemde honden. Joy had dat in het begin wel. |
|
Vanmorgen kwamen er 2 identificeerders van de Raad van Beheer om de pups te chippen. Ik had er vreselijk tegenop gezien, maar het chippen viel me reuze mee.
Foto boven: de identificeerder pakt Bikkel bij kop en kont zodat zijn vrouw de chip in zijn nekvel kon inbrengen. Dit gaat gelukkig erg snel en is voorbij voordat de pup er erg in heeft. Het tatoeeren daarentegen is veel zieliger. Er werden 3 reuen getatoeeerd: Arctos, die naar Finland gaat, Alco en Amor Aick, de witte reu. Wat een barbaarse methode is dat! Het oor van de arme Arctos bloedde daarna als een rund. De arme stakkertjes kregen van mij meteen een lekker hapje Duck, zodat ze het voorval snel weer vergeten waren. Gelukkig maar dat het tatoeeren binnenkort wordt afgeschaft. De Raad van Beheer tatoeeert nog zolang ze nog inkt hebben, daarna stoppen ze ermee. Het is ook eigenlijk dubbelop: een chip en een tatoeage. De identificeerders verzekerden mij dat je ook met een niet getatoeeerde hond gewoon mee kan doen met internationale wedstrijden en examens en dus ook met het WUSV. Gelukkig maar. Een pak van m'n hart. Dat kan dus geen belemmering voor jullie zijn, nieuwe eigenaren!!!
Foto boven: Sissi vindt de pups zooooo interessant.
Foto boven: beslagen worden vindt Sissi helemaal niet erg.
|
Foto boven: 's middags kwam de hoefsmid, zodat de pups daar ook meteen mee konden kennismaken. Waarschijnlijk zullen ze er niet snel opnieuw mee in aanraking komen, maar nu hebben ze tenminste 1 keer in hun leven een echte ambachtelijke hoefsmid aan het werk gezien!
Foto boven: zien jullie mijn arme groene oor?
Foto boven: ook Asja, het rode teefje komt een kijkje nemen. Had ik al verteld dat het rode teefje nu een naam heeft? Onderstaand mailtje kreeg ik van Esmé, haar nieuwe kleine bazinnetje uit Aalsmeer: dag mevrouw ik vind het leuk dat we het hondje krijgen. we gaan haar asja noemen we heben al speeltjus vor asja. we gaan haar heel goed verzorgen. esmé
Foto boven: ook dit is Asja.
|
|
Volgens mij zit er onweer in de lucht: de pups waren vandaag allemaal zo druk en baldadig! Ze worden nu steeds actiever en moeten zeker 2 keer per dag buiten rondrennen en dollen om hun energie kwijt te raken. Tijdens zo'n speelkwartiertje probeerde ik wat portretfoto's te maken voor mijn informatieboekje. Dat viel niet mee; ze blijven geen 3 tellen meer stil zitten. De pups werden vandaag weer zwaar op de proef gesteld. Het leek de afgelopen 2 dagen wel een kindervakantiekamp bij ons. Onze twee kids hadden allebei een logeetje en de pups werden getrakteerd op een demonstratie van een anti-terreurteam, compleet met mitrailleurs. Later vond mijn man het ook nog nodig om te testen of ze er ook tegen kunnen wanneer er een man voor hun kennel staat te dansen, te schreeuwen, te springen, te joelen en met zijn armen staat te zwaaien. Dat vonden ze toch wel gek, en dat kan ik me goed voorstellen want het zag er inderdaad nogal belachelijk uit. Gelukkig zat ik op dat moment ook in de kennel en deed alsof het de doodnormaalste zaak van de wereld is dat er zo'n malloot voor je staat te springen. Van de 'kraamvisite' die vanmorgen op bezoek kwam, kregen de pups een zakje pensstaafjes. Heerlijk vonden ze die! Al vraag je je af hoe ze die vieze, stinkende dingen in vredesnaam lekker kunnen vinden.
Foto boven: dartelende pups. Probeer daar maar eens portretfoto's van te maken!
Foto boven: het roze teefje. Ik heb haar maar Amy genoemd omdat ik het zielig vond dat zij als enige nog geen naam had. Vandaag heb ik een advertentie gezet op www.duitseherders.com. Er moet toch iemand zijn die haar wil hebben? Of zal ik haar dan toch maar zelf houden?
Foto boven: Alco. En ik zal nooit meer zeggen dat hij op een Mechelaartje lijkt, anders krijg ik weer boze mailtjes van Eddy.
Foto boven: eindelijk een echt goed geslaagde portretfoto. Dit is natuurlijk Arctos, een poepie van een hond!
Foto boven: wij wilden een hele kunstzinnige, zomerse foto maken van Bikkel tussen de bloemen. Maar nee, Bikkel moest ons kunstwerk weer verpesten door zijn tong uit te steken! Je wordt bedankt Bikkel!
Foto boven: Bikkel. Bikkel trekt heel veel samen op met Tosca. Dat komt goed uit, want die twee zullen elkaar in de toekomst regelmatig tegenkomen op de hondenclub.
|
Foto boven: Kijk; Asja's oor staat per ongeluk rechtop!
Foto boven: hier heeft Asja een stokje in haar bek....
Foto boven: .... en hier laat ze hem net vallen.
Foto boven: nogmaals Amy, het roze teefje (ik moet toch een beetje reclame voor haar maken. Alhoewel, als je die levendige, schitterende oogjes van haar ziet, smelt je toch vanzelf?)
Foto boven: Amor Aick. Dit kost je een paar nieuwe schoenen, Anton!
Foto boven: Arsène. De identificeerders van de RvB waren helemaal weg van deze reu. Dit zou wel eens een hele mooie kunnen worden! Hou deze hond in de gaten!!!
Foto boven: Tosca.
Foto boven: Alma in de dierentuin, te midden van de giraffen. Met Alma heb ik trouwens nog een appeltje te schillen: zij sprong vanmorgen tegen me op en beet me in mijn lip. Natuurlijk landde ze daarna weer (het gevolg van de zwaartekracht), maar daardoor scheurde wel mijn lip open! Heb je bij al je voorbereidingen er ook aan gedacht een EHBO-koffer in huis te halen, Helna?
|
|
De pups krijgen nu iedere dag een uurtje "kennel-training" omdat ik van minstens 2 pups weet dat ze straks in een kennel komen te wonen. Tijdens dit uurtje worden ze buiten opgesloten met de deur dicht en moeten zichzelf maar zien te vermaken. Meestal protesteren ze dan even waarna ze zich er uiteindelijk toch maar bij neerleggen en met z'n allen bij elkaar gaan liggen slapen.
Foto boven: Aick en Alma kregen bench-training. Arctos en Arsène zaten er ook per ongeluk bij en dat heb ik maar zo gelaten. Ze kregen een pensstaafje in de bench, dus ze vonden het helemaal niet erg dat het deurtje dicht ging. De kunst is natuurlijk om het deurtje weet te openen voordat ze beginnen te piepen en dat is dankzij het pensstaafje prima gelukt. Toen ik na 10 minuten het deurtje weer opende, hadden ze de kluifjes nog niet op en bleven ze gewoon lekker liggen.
Foto boven: wassen en watergolven alstublieft!
Foto boven: ach die is ook leuk; mag ik die mee naar huis nemen?
Foto boven: slaapt dat lekker, Arctos, zo met je hoofd buitenboord?
|
Foto boven: Samen met het roze teefje en Arsène naar Emiclaer, een winkelcentrum in Amersfoort. Arsène had een beetje last van wagenziekte: hij kwijlde en op de terugweg moest hij overgeven. Ik ken dat nog van Joy, die had dat heel erg als jonge hond, maar groeide daar later vanzelf overheen.
Foto boven: bij deze boekwinkel hebben Arsène en ik het nieuwe Harry Potter boek gekocht.
Foto boven: het roze teefje en Arsène bij de kapper. Ik had haar al heel lang geleden beloofd dat als de pups geboren waren, ik ze een keer kwam laten zien, en beloofd, is beloofd, nietwaar?
Foto boven: ja, je bent echt een schatje!
|
|
Gisteravond is onverwachts het roze teefje opgehaald. Zij is met Arie Geuens vertrokken naar Belgie waar ze haar vader Eros gaat ontmoeten omdat Arie regelmatig op de club van Ronny traint. Als alles goed gaat wordt ze een echte sporthond. Bovendien wil Arie later graag met haar gaan fokken. Ze heeft de naam Assi gekregen.
Foto boven: Assi krijgt van mij de tijger mee, dan is ze niet zo alleen en met toch wel een beetje pijn in mijn hart draag ik haar over aan Arie...
....die hopelijk heel veel plezier aan haar gaat beleven. Ik ben ervan overtuigd dat hij heel goed voor haar zal zorgen. Het was voor mij wel even slikken toen ik mijn eerste pup zag vertrekken en ik moet bekennen dat ik stiekem toch wel een traantje heb gelaten. In die paar weken tijd ben ik me toch wel erg aan de pups gaan hechten. Ik hoop dat het went en dat het afscheid van de overige 8 pups wat gemakkelijker gaat.
Foto boven: Aick (zo ziet hij er wel lief uit, maar het kan ook anders, kijk maar op de foto rechts).
Foto boven: wat kijk Asja zielig. Zou ze weten dat ze morgen naar een nieuw baasje gaat?
Foto boven: Asja helpt met tuinieren. Ze "graast" het mos van een stenen plantenbak. Dat scheelt mij weer een boel werk.
Foto boven: Arsène heeft een stuk van de stok bemachtigd en gaat er snel vandoor.
|
Foto boven: nog even spelen met mama. Nu kan het nog! Dit weekend vertrekken er 5 pups en Peter heeft voor alle nieuwe eigenaren een cd-rom gemaakt met daarop een foto-album, de complete website inclusief dagboek en een informatieboekje over het A-nest.
Foto boven: Aick is een echte beensteller: meestal doet hij een rechtstreekse aanval op je achillespees...
Foto boven.... en wat Aick vast heeft, laat hij niet meer los!!! (en het is niet geheel pijnloos, dat kan ik je verzekeren.)
Foto boven: Asja gaat er vandoor met een slipper.
Foto boven: Joy daagt de pups uit een stokje van haar af te pakken. Alle namen van de pups zijn nu bekend. Hier komen ze: Groene reu: Andor Bikkel vom hohen Moorland Oranje teef: Alexis Tosca vom hohen Moorland Rode teef: Asja vom hohen Moorland Gele teef: Alma Mater vom hohen Moorland Paarse reu: Alco vom hohen Moorland Blauwe reu: Arctos vom hohen Moorland Reu zonder bandje: Arsène vom hohen Moorland Roze teef: Assi vom hohen Moorland Witte reu: Amor Aick vom hohen Moorland
|
|
Vandaag was het D-day voor de pups: 4 van hen gingen vandaag met hun nieuwe baasje(s) mee. Zometeen meer daarover, nu eerst nog wat foto's van gisteren, van hun laatste speelkwartiertje met z'n achten in de tuin.
Twee mooie meisjes.
Weten jullie hoe een pup een uitgebloeide zonnebloem vangt?
Antwoord: met z'n allen!!!
Alco bewaakt de baas.
Aanval op Mobi die stoïcijns blijft liggen.
Nog meer pups?
Whoooo, nu wordt het wel errug druk!!!
Er zijn grenzen, zelfs voor Mobi, die voor de zekerheid toch maar een treedje hoger gaat zitten. Helaas is dat nog niet hoog genoeg voor de pups, zodat......
....Mobi het nog hoger op zoekt. Zo, eindelijk veilig. Dan nu weer terug naar zaterdagochtend:
Nog even genieten van mijn 8 puppenkindjes. Aick ligt te slapen met zijn kop in mijn hand.
Bikkel gaat mee met Dirk naar Utrecht. Hem zal ik zeker nog vaak gaan zien, want Dirk en ik trainen op dezelfde club.
Van Dirk kreeg ik 's middags al een mailtje en een paar zeer fraaie foto's van Bikkel. Bikkel heeft het prima naar zijn zin, schreef Dirk. Hij heeft al gordijnen, schoenen, tafelpoten en kabels proberen te slopen. Ga zo door Bikkel!
Wat een schattig sjaaltje heeft Bikkel gekregen!
Foto boven: Is het hier zelfbediening???? (PS, jullie zien wel dat mijn pups bij aflevering al ijzer kunnen apporteren!!)
Na Teus kwam Helna. Zij kwam haar Alma Mater ophalen.
Alma, met achterin de auto Rana, die het in eerste instantie helemaal niets vond, zo'n indringer in HAAR auto. Gelukkig trok Alma zich er niets van aan.
|
Tosca. Goed kijken, dan zie je nog net dat ze een stokje in haar mond heeft.
Arsène. Een beetje bewogen, maar ik vond het toch een hele leuke foto.
Afblijven, dat is MIJN been! Nietes, MIJN been!!! Niet... Wel... Niet... Wel....
....en de winnaar likt voldaan zijn lippen af.
Bikkel. Poeh, wat een verwaande blik in zijn ogen!
Arsène. Mijmerend tuurt hij in de verte....
Meteen na aankomst in België stuurde Arie me een mailtje. De reis was goed verlopen en Assi had maar weinig gekeft. Ook 's nachts had Arie haar niet gehoord. Vrijdagochtend stuurde hij me deze foto van Assi in haar bench, met haar tijgertje naast zich.
Ze kijkt nog wel een beetje zielig... Zou ze ons soms missen?
Hier is ze waarschijnlijk beter in haar element: lekker in de tuin.
De kennels van Arie, met links het nieuwe verblijf van Assi als ze straks wat groter is. Rechts zit zijn 5 maanden oude reu (en toekomstige speelkameraad van Assi): Eyck van 't groot wezenland.
Kijk, dat zie ik nu graag: een gelukzalige Assi. Lijkt me best een lekker plekje :) Deze foto kreeg ik vanmorgen van Arie.
Nog zo'n lieve foto. Het gaat best goed komen tussen die twee!
Na Dirk kwam de familie Kooistra uit Aalsmeer. Zij kwamen hun Asja halen. Leuke foto hè?
Arsène gaat mee met Teus Tijsseling van Sculpadog NL. Hij is een geweldige trainer en instructeur. Kijk maar eens op www.sculpadog.nl voor meer informatie over al zijn activiteiten op het gebied van honden en training.
Nog 1 keer Arsène, omdat hij zo fotogeniek is.
Alma bij Helna in de auto. Speciaal voor haar heeft Helna er een bench in geïnstalleerd.
|
|
Vandaag werd Alco gehaald door zijn nieuwe baas Eddy.
Hij traint bij VDH kringgroep Haarlemmermeer. En uiteraard hoop ik dat hij samen met Alco een zeer succesvolle combinatie gaat vormen. En toen.... waren er nog maar 3 pups! (het lijkt wel een beetje op "de tien kleine negertjes")
Foto boven: oh, Arctos, ik vind je zo lief!!! Met nog maar 3 pups om voor te zorgen heb ik wel meer tijd om het aan de lijn lopen te oefenen. Gisteren met Tosca getraind, vandaag met Arctos. Tosca vond het gisteren nog wel een beetje spannend, Arctos liep aan de riem alsof hij nooit anders heeft gedaan. Gewoon naast de snelweg, niets aan de hand.
Even de riem goed doen...
En daar gaan we! Het lijkt hier net of Arctos trekt, maar dat is niet zo, de riem staat niet strak, hij loopt gewoon lekker door.
Gisteren een update gehad van Helna, die het razend druk heeft met Alma, Rana en al het bezoek dat komt kijken naar de nieuwe pup: Alma wel wat wagenziek geweest vooral eerste stukje en een stuk met remmen en weer optrekken bij Zwolle. Ik heb diverse malen gestopt onderweg. Is erg vrij en .....verovert de wereld. We waren ook nog langs Borger gereden om foto's te maken van Alma en het grootste Hunebed van Nederland. Bleek later de kaart vol te zijn en dus mislukt. Vandaag even terug gereden is zo'n 6 kilometer heen...goede oefening i.v.m. wagenziekte ze had een heel klein beetje spuug. Ze doet het erg goed.....ik kan hard praten maar bij het volume van Alma haal ik het niet. Rana is wel erg bazig maar niet gemeen. Let héél goed op vandaar dat ik ook zo weinig tijd heb voor andere dingen, de honden gaan altijd voor.
Alma Mater verovert Drenthe en de Hunebedden.
Omdat Peter nog vakantie heeft en omdat we toch nog "maar" 3 pups hebben, nemen we de pups zoveel mogelijk overal mee naar toe. Zondagmiddag zijn we met Joy en Tosca naar het bos gegaan.
Maandag was Arctos aan de beurt en gingen we met hem naar het bos.
Aick keurig netjes aan de riem. Zijn oortjes flappen nog alle kanten op. |
Vanmorgen kreeg ik een heel enthousiast mailtje van Teus, de eigenaar van Arsène, de nieuwe Sculpadog hond. Ik heb hieronder een stukje gekopieerd: Arsène sliep heel relaxed de ganse nacht door en werd pas wakker toen ik wakker werd. Mee naar buiten en pas dan superactief. Trekken aan mijn sok, spelen met een stokje, achter Ela aanrennen... en dan fanatiek eten. Maar mooier is dat ik voor het eerst eens een pup zie die niet eens zijn staartje omlaagdoet of even de kluts kwijtraakt als alle 5 honden uit de ren komen, op hem af rennen, over hem heen hangen en snuffelen. Hij bleef parmantig. Geweldig !! Het grappige alleen is dat Arsène mij continu volgt. Waar ik ben is hij ook. Zelfs de trap oplopen (klimmen, klauteren) doet die zolang die mij boven weet. Wel een doorzetter. Echt wel een klasse hond. Moet nu oppassen dat ik Duitse Herders toch niet leuker ga vinden dan Mechelaars :). Ik ben natuurlijk apetrots op Arsène, hoewel ik natuurlijk niet anders had verwacht van hem (ahum). Teus stuurde ook wat foto's:
Helna stuurde gisteravond ook een mailtje en ook dat zal ik jullie niet onthouden: Wij zijn veilig thuisgekomen…alles is goed…..foto's gemaakt …kaart vol…nog géén tijd om ze te mailen komt nog…druk druk druk …..Het is een monster. Ook al bezoek gehad enzo . Herrie maker !!!!!!!!!!!!!!!!! Zit nu even in de bench ! !!!!!!!!!!!!!! We gaan weer naar buiten. Zeg niet dat ik je niet had gewaarschuwd, Helna. Ik wist wel dat Alma een monster is. Ik voel m'n lip nu nog :) Hopelijk volgen er nog foto's van Alma in Drenthe.
Af en toe bij me roepen met behulp van een klein stukje Frolic. Dat had hij zo door.
Joy, Arctos en Peter in het Hoevelakense bos. De oortjes van Arctos staan nu ook overeind.
Vanmorgen, dinsdag dus, trof ik Onze Vaderlandse Geschiedenis zo aan in de puppyren. Met dank aan Arctos, Tosca en Aick!!
Vanmiddag hebben we een wandelingetje gemaakt met Acik en Arctos in ons dorp. Aick had nog niet aan een lijn gelopen, dus dit was zijn primeur. We hoopten wat honden tegen te komen, maar die hielden waarschijnlijk allemaal een siësta op dat moment, want we zager er geen een.
Aick aan de riem en Arctos los. 's Avonds maakten we nog een wandelingetje met Tosca en Aick. We maakten een korte stop bij twee grote Berner Sennen honden achter een hek. Wanneer we 2 pups meenemen is het meteen een goede oefening voor de derde pup. Zo went hij/zij er aan om ook eens alleen thuis te blijven. |
|
Al een paar dagen mijn website niet kunnen updaten omdat Peter hem aan het veranderen is. Het is de bedoeling dat iedere pup straks zijn eigen pagina krijgt. Op woensdagavond heb ik de drie overgebleven puppen (Arctos, Aick en Tosca) meegenomen naar mijn club. Daar konden ze heerlijk los rondlopen tussen de andere honden en natuurlijk ontmoetten ze daar ook hun broertje Bikkel. Ik had gedacht dat ze die onmiddellijk zouden herkennen, maar dat was niet zo. Het was echt wel even aftasten. Bikkel is behoorlijk dominant en moest af en toe door de andere pups even op zijn plaats gezet worden. Daarna hebben ze heerlijk met z'n allen gespeeld in het puppyweidje terwijl ik met Joy ging trainen. Aan aandacht geen gebrek want iedereen kwam de puppies bewonderen, met ze spelen en ze wat lekkers geven. Toen het ging regenen heb ik ze met z'n allen (Bikkel er voor het gemak ook maar bij) in de bench in de auto gezet en daar hebben ze heerlijk geslapen tot we naar huis gingen. Meteen een goede oefening: netje in de auto wachten tot het baasje terugkomt. Ik dacht nog even Bikkel stiekem mee terug naar huis te kunnen nemen, maar daar trapte Dirk niet in :) Vrijdag werd Aick gehaald door zijn nieuwe eigenaar Anton Vervat.
En zaterdag kwamen Tomi en Tarja Niemelä helemaal uit Finland (3000 km rijden, heen en terug!) om hun Arctos op te halen. Na de lunch heeft Tarja een paar echte klompen gekocht en hebben we samen met Arctos en Tosca een kleine boswandeling gemaakt. Daarna zijn we pannenkoeken gaan eten in Hoogland, want als je als Fin in Nederland bent, moet je toch wel iets echts Hollands eten, nietwaar? Natuurlijk hebben we uitgebreid over hondensport gepraat en Tomi vertelde dat er in heel Finland maar 65 wedstrijdhonden zijn! Nu wonen er in Finland maar 5 miljoen mensen, maar toch... Ze bleven overnachten waarna ze zondagochtend vrij vroeg Arctos kwamen halen om de lange reis terug naar Finland te maken. Toen was alleen Tosca er nog maar. Gelukkig voor mij nog 1 puppie om te knuffelen en om mee te spelen. Ik ben meteen 's middags met haar gaan speuren. Dit ging bovenverwachting goed voor zo'n eerste keer! Jammer genoeg heb ik er geen foto's van gemaakt, daar dacht ik natuurlijk pas achteraf aan. Ik had een spoortje uitgelopen van zo'n 5 meter terwijl Peter Tosca vasthield en haar liet zien wat ik aan het doen was. De eerste twee passen op het spoor had Tosca nog niet echt door wat de bedoeling was en ze moest ook even wennen aan de Rodi-worst, maar toen viel het kwartje en zocht ze -met haar neus vastgeplakt aan de grond- keurig van voetstap naar voetstap. Zelfs een blaffende hond, op een paar meter afstand, kon haar niet afleiden. Aan het eind lag een bakje met een paar stukjes worst erin en zelfs toen we klaar waren kon ze er nog geen genoeg van krijgen. Ze vond het zo leuk dat ze het hele spoor weer terug speurde! Een zeer succesvolle eerste keer. De foto's die ik nu van de pups krijg die al weg zijn, plaats ik voortaan op hun eigen pagina. Tosca is een enorme vreetpup, daar zullen Rien en Mariska wel even aan moeten wennen. Hun andere hond Bailey is namelijk een slechte eter en dat kun je van Tosca niet bepaald zeggen! Tosca denkt de hele dag aan eten en nu ze ‘maar' 100 gram per keer krijgt, heeft ze het idee dat ze te weinig krijgt. Waarschijnlijk at ze dus met de andere pups erbij wel iets meer dan alleen haar eigen portie. Ze eet ook paardenpoep, vogelpoep, zand, mos, stokjes, etc., dus dat vereist wel enig toezicht. Wanneer ik zelf met het eten bezig ben, of er ritselt een zakje of er gaat een kast open, denkt ze meteen dat het voor haar is. Het heeft ook voordelen dat ze zo belust is op eten, want daardoor kun je haar heel snel iets aanleren. Ik heb de hele dag Frolic-jes bij me, die kun je zo makkelijk in vieren delen. Ze luistert al perfect naar haar naam, want als ik haar roep en ze komt, krijgt ze een klein stukje Frolic. Gisteravond heb ik haar in 10 minuten tijd de ‘zit' oefening aangeleerd. Nu gaat ze de hele dag voor je zitten en kijkt dan hoopvol omhoog of er iets lekkers komt. “Kijk een hoe netjes ik zit, krijg ik nu wat?” Ook met dingen afleren werken die Frolic-jes prima. Als ze ergens aan zit wat niet mag (bijvoorbeeld mijn broekspijp), zeg ik ‘nee' en als ze dan ophoudt, krijgt ze direct een stukje Frolic. Werkt als een trein. Het is een bijzonder makkelijke pup. Zelden zo een gezien. Leert heel snel, sloopt niet en heeft tot nu toe nog niet in huis geplast of gepoept, alleen nog af en toe in haar eigen kennel op de kranten.
1. De aanzet.
2. Daar gaan we.
3. Van voren gezien. Op deze foto is ook goed mijn spoor te zien. Tosca speurt keurig van voetstap naar voetstap. Gistermiddag een mailtje gehad van Tarja Niemelä. Tarja, Tomi en Arctos waren om 11.00 uur 's ochtends veilig thuis aangekomen. Gelukkig heeft Arctos zich onderweg keurig gedragen en is hij niet wagenziek of zeeziek geworden: Arctos behaved as he had been on the road always. He slept well, eate well, no stomach trouble. He stayed in his box, on the back seat and there between. All this must be thanks to his nature and all the work you have done to socialize the puppies. We went on smaller boat and bigger boat, under the see in a tunnel, over very hig bridges, very noisy car decks on board... Met hundreds of people, several dogs, went though narrow corridors, small cabins, bath rooms, stairs etc. Tomi carried him through difficult places. Arctos was again like nothing happening, calm and cool.
Arctos op de boot.
4. Kom op, trekken! Laat maar eens zien hoe sterk je bent! Net of ze Tosca wil leren hoe je moet spelen.
5. Ja, zo moet het!!
6. Dat begint er op te lijken!
|
Arctos had totaal geen interesse in Mobi, maar Tosca kan geen genoeg van hem krijgen. Ze heeft al een paar keer een klap gehad van Mobi, maar dat weerhoudt haar er niet van, hem toch steeds weer op te zoeken. Beetje hardleers?
Ook de cavia's zijn reuze interessant.
En maar blaffen... Is dit soms "kat-revieren" ? Ik ben nu met de zindelijkheidstraining van Tosca begonnen en dat gaat eigenlijk best goed. Ze kent het commando 'plasje' en mag nu ook los in huis rondlopen, tenminste als wij goed op haar kunnen letten. Wanneer we geen tijd voor haar hebben, gaat ze terug in de puppy-kennel, die ze nu voor haar alleen heeft. Ze protesteert dan wel even heel heftig want ze vindt het natuurlijk veel leuker om lekker achter ons aan te kuieren en veel aandacht te krijgen, maar ook dat moet ze leren want straks zit ze ook in een kennel. Vandaag (maandag) voor de tweede keer gespeurd met Tosca. Ik was weer zeer tevreden. Op weg naar het speurveld. Tosca is er al helemaal aan gewend om mee te gaan in de auto. Ze geeft geen kik, zelfs niet als ze even alleen in de auto moet blijven wachten.
4. Bijna bij het eindpunt.
5. Eindpunt bereikt!
6. De welverdiende beloning!!!
1. Spelen met mama. Joy daagt Tosca uit. Pak het touw dan!!
2. Hoe pak je zowel een puppy als een touw in je bek....
3. En passant nog even de oortjes wassen...
5. Joy houdt zich in en past haar kracht aan aan die van Tosca
7. Tosca geeft zich niet zomaar gewonnen!
8. Oké, rust dan maar even uit.
9. Tosca heeft me in de gaten! Kunnen jullie meteen zien hoe mooi haar ene oor al overeind staat! |
|
Vandaag met Tosca en Joy naar de dierenarts geweest. Tosca kreeg haar tweede enting en werd natuurlijk gelijk ook even gewogen en helemaal nagekeken. De dierenarts vond haar een heerlijke, vrije en kerngezonde pup. Wel moest ik uitkijken dat ze niet te dik werd want ze is met haar 7 kilo iets aan de stevige kant. Joy ging voor controle van haar oren omdat ze al tijden tobt met een oorontsteking. Helaas was het nog niet helemaal over, dus ik moet nog even doorgaan met druppelen. Tosca liet zich alles prima welgevallen en zette in de wachtkamer een behoorlijk grote mond op tegen een border collie die wonder boven wonder nog best wel onder de indruk was van haar. In de spreekkamer liep ze vrolijk rond en toen de dierenarts met Joy bezig was, ging ze gewoon rustig liggen wachten. Helaas had ik met twee honden aan een riem geen handen meer vrij om foto's te maken. Woensdag ging Tosca weer mee naar de club. Heerlijk gespeeld met Bikkel. Dit keer hebben ze het pakwerk helemaal kunnen meemaken en ze waren totaal niet onder de indruk van Dirk die fanatiek met een zweep stond te klappen (misschien toch dankzij de cd van Martin Gaus?) Daarna nog een spoortje uitgelopen met Tosca. Het gras bij mij in de buurt is nu te lang geworden, maar op de club is het perfect. Zelfs met al die honden en vreemde mensen om haar heen liet ze zich niet afleiden. Toch heel knap voor zo'n jonge pup.
Als ik nu heeeeel lang naar die bal kijk, zou die dan vanzelf naar me toe komen? Donderdagavond samen met Peter en Arie naar het bos gegaan voor het vlakterevieren. Het was niet te merken dat Joy dit al heel wat weken niet meer had gedaan: in een mum van tijd had ze de 2 slachtoffers gevonden. Tosca kon helaas niet mee, zij bleef thuis bij mijn Peter.
Gisteren heb ik héle leuke foto's van Arctos gehad van Tarja en Tomi Niemelä. Ik heb ze op zijn eigen pagina gezet. (In 'MENU' onder het 'A-nest groeit op'. (You will find the pictures of Arctos on his personal page. Search under "MENU", "A-nest groeit op".)
|
Tosca in de openhaard. Of zou ze daar liggen vanwege de flessen drank die daar staan???
Mmmm, lekker kluifje hoor!
Samen met Mama buiten in de mand. Gezellig hoor!
|
|
Vandaag heb ik samen met Dirk, Teun en Peter V. getraind bij HWG De Betuwe in Zoelen. Deze vereniging had vandaag de beschikking over een groot, pas gemaaid weiland, vlak naast hun trainingsterrein. Voor ons een ongekende luxe. Heerlijk gespeurd, ondanks een paar fikse regenbuien. Daarna appel gelopen en tussendoor Bikkel en Tosca samen laten spelen en uitgelaten. Tosca had op de heenweg (we gingen zelfs met een pont) behoorlijk overgegeven, maar was verder net zo levendig als anders. Gewoon een beetje wagenziek. Een goede oefening voor de pups, al die vreemde, volwassen honden. Een lid van HWG De Betuwe maakte hele mooie en soms spectaculaire foto's van onze honden.
Wow!
Nikki bewaakt onze pakwerker Jacob.
Vast is vast....
Wat een mooie foto van Tosca! Haar oortjes worden langzaam maar zeker 'opgepompt'. Natuurlijk heeft ze ook op deze foto weer een stokje in haar bek. Je moet haar constant in de gaten houden. Als je niet oplet eet ze stokjes, steentjes, zand, etc. Erg gevaarlijk allemaal!! |
Pak die kerel!
En deze foto maakte hij van Tosca die gezellig met ons mee mocht 'borrelen' na afloop. Op de terugweg heeft ze niet meer overgegeven. Omdat het eindelijk weer eens een beetje zonnig was, heb ik een uitgebreide fotoreportage van Tosca gemaakt voor op haar persoonlijke pagina. Ik geniet nog steeds volop van haar, vooral omdat ik weet dat Rien haar binnenkort komt ophalen.
Oké jongens, nu even goed opletten! (We doen een aandachtsoefeningetje).
Ah toe, Tosca, wil je met me spelen? |
|
Tosca wordt steeds brutaler, daagt voortdurend haar moeder uit en de spelletjes worden steeds wilder. Wanneer ik er een eind aan maak, stopt Nikki, gehoorzaam als ze is, maar dan maakt Tosca juist van de gelegenheid gebruik om haar moeder eens flink in haar poten te bijten.
Zo ziet de kennel van Tosca er nu uit: de bench vormt de in- en uitgang. Deze bench heeft 2 deuren: op de lange kant en op de korte kant. Nikki vindt het heerlijk om in de bench te liggen en toen het bedtijd was, koos ze dat als slaapplaats. Het deurtje naar de kennel staat open, de deur naar de kamer is dicht. Tosca ging gezellig bij haar moeder liggen; met z'n tweeën in de bench! Nikki kan er uit als ze wil, zij kan namelijk over de afscheiding heen springen, maar ze vond het wel gezellig zo.
Huh? Wil je niet flitsen a.u.b., we liggen te slapen!!!
Nou, dan draai ik wel mijn hoofd om! |
Deze foto's kreeg ik toegestuurd door mijn schoonmoeder. Ze zijn nog van 9 juli jl., maar ik vond ze zo leuk en mooi, dat ik ze toch nog even in mijn dagboek zet! Boven zien jullie Elise met Arctos.
Philippe met Arctos
En ikzelf met Arsène |
|
Al een hele week mijn dagboek niet bijgewerkt. Toch was het qua trainen best een drukke week. Woensdagavond natuurlijk weer gewoon bij onze eigen club getraind waar Tosca weer met Bikkel kon spelen. De pups zijn al helemaal gewend aan het geschreeuw en geklap van de zweep tijdens het pakwerk en ook van het schieten trekken ze zich niets aan. Dat moet dus later geen probleem zijn. Donderdag waren we te gast bij de Hollandse Herder club Midden-Nederland (als ik het zo goed schrijf) in Maarsbergen. Anton (van Aick doet daar pakwerk) en onze hondjes mochten op hem bijten. We hebben allemaal heerlijk getraind en genoten van het fantastische pakwerk van Anton. Bedankt Anton! Aick was er ook zodat het een weerzien werd van 2 broertjes en 1 zusje. We vonden allemaal dat Aick enorm was gegroeid. Vrijdagmiddag kwam Rien Tosca halen en in alle consternatie ben ik helemaal vergeten om er foto's van te maken. Het afscheid van de eerste en de laatste pup vond ik toch het allermoeilijkste. Gelukkig zie ik Tosca net als Bikkel nog heel vaak op de club. Afgelopen zondag was ze er ook en heb ik Rien laten zien hoe ik met haar heb gespeurd. Zondagmiddag hebben we de puppy-kennel ontruimd en onze kamer weer in de oude staat teruggebracht.
|
Een alternatief voor vlakterevieren in het bos: Nikki vindt een slachtoffer onder een verstek; kom snel!! Hier ligt er eentje!!
|
